Ομιλία Χρυσοχοϊδη στο συνέδριο του Ελληνο-Αμερικανικού εμπορικού επιμελητηρίου
Ομιλία του υπουργού Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, κ. Μιχάλη Χρυσοχοϊδη, στο 22ο Ετήσιο Συνέδριο του Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου.
«Από το 2008 έως και το 2011 έχουμε μία μείωση του ΑΕΠ της χώρας, που
ξεπερνάει τις 15 μονάδες. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Δεν μπορούμε
να βάζουμε άλλα φορολογικά μέτρα στον ελληνικό λαό. Αν ήταν άλλος λαός,
άλλοι πολίτες, άλλη κοινωνία, στις δυτικοευρωπαϊκές κυρίως κοινωνίες,
θα είχε γίνει επανάσταση και έκρηξη» τόνισε ο υπουργός Ανάπτυξης
Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης, μιλώντας
σήμερα, Πέμπτη, 15 Δεκεμβρίου, στο 22ο Ετήσιο Συνέδριο του
Ελληνο-Αμερικανικού Εμπορικού Επιμελητηρίου.
«Και δεν μπορούμε να μειώσουμε άλλο τους πόρους για την ανάπτυξη» συμπλήρωσε ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης. «Δεν μπορούμε να μειώνουμε κι άλλο το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Δεν μπορεί να έχουμε Πρόγραμμα που να ξεκινάει από 9,5 δις ευρώ και να φτάνει φέτος στα 6,5 δις» όπως επισήμανε χαρακτηριστικά. Συνεχίζοντας την αυτοκριτική για όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας, ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης τόνισε: «Οφείλουμε να υπερβούμε τις ιδεοληψίες, τις αντιλήψεις που οδήγησαν τα πράγματα εδώ. Οφείλουμε να υπερβούμε τις αδράνειες και γενναία να δώσουμε μια γροθιά σε αυτό, το οποίο αυτή τη στιγμή ουσιαστικά κρατάει την Ελλάδα πίσω. Ένα κράτος αντιπαραγωγικό, ένα κράτος τύπου σοβιετικού, ένα κράτος το οποίο δυστυχώς κατόρθωσε να κάνει το απραγματοποίητο: να έχει εχθρούς τους πολίτες, να έχει εχθρούς την επιχειρηματική τάξη και την επιχειρηματικότητα, να έχει εχθρό την ανάπτυξη και την πρόοδο. Πρέπει να δώσουμε μια γροθιά σε αυτό το κράτος και να τελειώνουμε γρήγορα. Γιατί αν δεν τελειώσουμε γρήγορα, όπως πολύ σωστά είπε πριν από λίγες μέρες ο Υπουργός Οικονομικών, θα κληθούμε να ξαναπούμε στους πολίτες δυστυχώς αποτύχαμε, παρά το γεγονός ότι έχουμε κόψει πέντε φορές τις συντάξεις».
«Η άποψή μου είναι, και θα την καταθέσω και αναλυτικά, ότι τα επόμενα πέντε χρόνια η Ελλάδα και στις αγορές μπορεί να βγει και ανάπτυξη να πετύχει με υψηλούς ρυθμούς» δήλωσε ο υπουργός Ανάπτυξης. «Υπάρχουν οι προϋποθέσεις -μέσα από εφαρμογή άλλων πολιτικών, μα κυρίως μέσα από τις ικανότητες και τις αρετές που πρέπει να αναδείξουν σήμερα οι πολιτικοί- γρήγορα να κάνουμε όχι βήματα, αλλά μεγάλα άλματα, για να διαμορφώσουμε αυτό το νέο μοντέλο ανάπτυξης. Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από μας και το κάνει ήδη» τόνισε ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης και αναφέρθηκε στο επίτευγμα της τεράστιας αύξησης των ελληνικών εξαγωγών μέσα σε περίοδο κρίσης, κατά 45% τον Σεπτέμβριο, που αντιστοιχεί στο 11% του ΑΕΠ και σε 20 δις ευρώ.
Ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ανέπτυξε τα όσα έχουν γίνει έως σήμερα με στόχο τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, όπως είναι η θεσμοθέτηση και εφαρμογή του νέου επενδυτικού νόμου που διακρίνεται για τους ταχείς ρυθμούς και τη διαφάνεια των διαδικασιών, η απλοποίηση των αδειοδοτήσεων, η λειτουργία του one stop shop για την ίδρυση των επιχειρήσεων, η επέκταση της αρμοδιότητας του Ιnvest in Greece και για μικρότερες επενδύσεις, η ολική άρση του καμποτάζ, η απελευθέρωση του λιανικού και χονδρικού εμπορίου και η ενίσχυση του ανταγωνισμού προς όφελος των καταναλωτών κ.α.
Εκτενή αναφορά έκανε ο υπουργός στη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων και τόνισε ότι δεν ανέχεται φαινόμενα κατασπατάλησης που υπήρξαν στο παρελθόν, ούτε έργα που δεν δημιουργούν προστιθέμενη αξία, ιδιαίτερα στον τομέα της απασχόλησης. Σχετικά με την απορρόφηση των πόρων, ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης υπήρξε αποκαλυπτικός: «Το 2010 πιάσαμε το στόχο, φτάσαμε στο 18%. Αλλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: το ένα δισεκατομμύριο ήταν από Ταμεία στα οποία «παρκάραμε» τα χρήματα. Φέτος θα έχουμε 3,5 δις πραγματική απορρόφηση, απολύτως εργοκεντρική. Ούτε ένα ευρώ δεν πάει στα ταμεία, ούτε ένα ευρώ δεν πάει σε «παρκάρισμα». Είναι όλα τα χρήματα εδώ. Είναι όλα τα χρήματα στην αγορά, και έτσι θα συνεχίσουμε, με αυστηρότητα στην εφαρμογή των νόμων, με σεβασμό στους δημόσιους πόρους και ταυτόχρονα με μεγάλη προσπάθεια απορρόφησης. Πάει καλά λοιπόν το ΕΣΠΑ. Έχουμε φτάσει στο μέσο κοινοτικό όρο απορρόφησης». Αποκάλυψε μάλιστα ότι υπάρχουν ορισμένα Ταμεία που δεν προχωρούν με τους απαιτούμενους ρυθμούς: «Υπάρχει το Κοινωνικό Ταμείο, το οποίο αυτή τη στιγμή καλείται να στηρίξει τους άνεργους, και δυστυχώς από τα 4,5 – 5 δις ευρώ που διαθέτει περίπου, έχουν απορροφηθεί μόνο 500 εκατομμύρια και μόνον, γιατί υπάρχουν ξεροκεφαλιές, στενοκεφαλιές, υπάρχει η γραφειοκρατία».
Στη συνέχεια ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης αναφέρθηκε στο πρόβλημα της ρευστότητας που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Ελπίζω, κλείνοντας όλη η διαδικασία των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου, να ανοίξουν οι γραμμές των τραπεζών. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος θέλω να σας πω, αλλά από τη δική μας την πλευρά κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια». Στο πλαίσιο αυτό ο υπουργός ανέφερε τις ενέργειες που έχουν γίνει σε αυτόν τον τομέα έως σήμερα:
1.Καταβολή περίπου 1 δις ευρώ για σχέδια του παλαιού επενδυτικού νόμου. Οι καταβολές συνεχίζονται.
2. Καταβολή 500 εκ ευρώ από το ΠΔΕ σε ανεξόφλητες οφειλές του Δημοσίου προς εργολήπτες σε διάφορους τομείς.
3.Μείωση της εθνικής συμμετοχής στο ΕΣΠΑ στο 5%.
4.Παροχή κρατικών εγγυήσεων προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων προκειμένου να δοθούν δάνεια στις Τράπεζες που θα διοχετευθούν σε ευνοϊκά δάνεια προς τις ελληνικές επιχειρήσεις. Τον Ιανουάριο θα δοθούν δάνεια συνολικού ύψους 1,2 δις προς τις ΜΜΕ επιχειρήσεις.
5.Άμεση επανέναρξη των μεγάλων έργων μέχρι την Άνοιξη, καθώς εξασφαλίστηκε η χρηματοδότησή τους με το εγγυητικό Ταμείο, ύψους 1,5 δις ευρώ, προς την Ευρωπαϊκή Επενδυτική Τράπεζα. Έτσι, 5 δις ευρώ, μετά τη μόχλευση, θα δοθούν για τα πέντε μεγάλα παραχωρησιακά έργα, τη διαχείριση των σκουπιδιών, τα μεγάλα ενεργειακά projects και διάφορες άλλες μεγάλες δημόσιες επενδύσεις.
6. Μετά από πολύμηνες και σκληρές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. τώρα πια μπορεί να δίνεται όχι μόνο επενδυτικό δάνειο από το ΕΣΠΑ, αλλά και μέχρι 100% κεφάλαιο κίνησης για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, το χρηματοδοτικό εργαλείο Jeremie θα χρηματοδοτεί το κεφάλαιο κίνησης για τις ελληνικές επιχειρήσεις.
7.Το πρόγραμμα του ΕΤΕΑΝ και οι χρηματοδοτήσεις προς τις εξαγωγικές επιχειρήσεις
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του υπουργού:
«Σας ευχαριστώ πολύ, καλή σας ημέρα, ευχαριστώ θερμά το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο για την πρόσκληση να συμμετάσχω στη σημερινή σας συνάντηση.
Έχει προηγηθεί χτες εδώ σε αυτή την αίθουσα ο Πρωθυπουργός ο κ. Παπαδήμος, ο οποίος νομίζω ότι παρουσίασε με ευκρίνεια και καθαρότητα τις θέσεις της Κυβέρνησής μας, μιας Κυβέρνησης η οποία καλείται να λάβει ιστορικές αποφάσεις και να ολοκληρώσει το πλαίσιο των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου μέσα σε αυτή την ολιγόμηνη διάρκεια που έχει ως θητεία. Η πρώτη και βασική προτεραιότητά μας, αν θέλουμε να υπηρετήσουμε πιστά τον τόπο και τον ελληνικό λαό, είναι να επιτύχουμε προς το συμφέρον του ελληνικού λαού και της χώρας, την επίτευξη και υλοποίηση των συμφωνιών αυτών.
Αυτό είναι το πρώτο και βασικό καθήκον του πολιτικού κόσμου αυτή τη στιγμή της χώρας. Αυτό είναι το πρώτο και βασικό καθήκον της Ελλάδας απέναντι στους εταίρους της, αλλά και απέναντι στα παιδιά της για το μέλλον τους. Χωρίς αυτές τις αποφάσεις χωρίς την εφαρμογή αυτών των σημαντικών δεσμεύσεων, είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για προοπτική και μέλλον.
Και θέλω να είμαστε πολύ καθαροί σε αυτό, διότι λύσεις άλλες δεν υπάρχουν. Εναλλακτικές λύσεις δεν υπάρχουν παρά μόνο μία: να τραβήξουμε μπροστά το δρόμο της δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής από τη μια πλευρά και από την άλλη το δρόμο της αναστήλωσης της οικονομίας της ανάπτυξης, μέσα από τη δημιουργία ενός νέου προτύπου ανάπτυξης που θα στηρίζεται στην ανταγωνιστικότητα, στην εξωστρέφεια και στην παραγωγικότητα.
Θέλω να πω ότι βλέποντας καθημερινά τον τόπο και τον ελληνικό λαό, την επιχειρηματική τάξη, τους εργαζόμενους να περνάμε όλοι μαζί αυτή τη δοκιμασία, πρέπει κάποια στιγμή να γυρίσουμε πίσω για να δούμε πως φτάσαμε εδώ. Όχι για να γυρίσουμε στο παρελθόν, προς Θεού. Είμαι ο τελευταίος που θα το κάνει. Κυρίως πρέπει να δούμε πίσω για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε ένα διαφορετικό μέλλον.
Κυρίες και κύριοι, για το ότι φτάσαμε εδώ δεν ευθύνεται η παγκόσμια κρίση. Δεν είναι συστημικό το πρόβλημα της Ελλάδας. Από ένα σημείο και μετά, βέβαια, ίσως γίνεται συστημικό, με την έννοια ότι όλο και περισσότερο εξαπλώνεται, μεταδίδεται η παγκόσμια κρίση. Τα γενεσιουργά αίτια όμως της κρίσης της ελληνικής οικονομίας δεν είναι συστημικά. Έχουν να κάνουν με το εσωτερικό μας πρόβλημα και το εσωτερικό μας πρόβλημα έχει να κάνει με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και συνολικά της χώρας. Αυτή είναι η απάντηση.
Θέλω να σας πω μια εμπειρία μου, ένα βίωμά μου. Κατάγομαι από μια αγροτική οικογένεια. Είχαμε τρεις μεγάλες αξίες όταν ήμουν παιδί και αυτά μας τα δίδαξαν ο προπάππος μου, ο παππούς μου και ο πατέρας μου, όχι μόνο σ’ εμένα αλλά, αντίστοιχα σε όλη την τοπική κοινωνία: Η πρώτη αξία ήταν η εργασία. Όλοι οι άνθρωποι ήταν προκομμένοι και δούλευαν και η εργασία ήταν μια μεγάλη αξία. Σήμερα η εργασία είναι ένα μεγάλο ζητούμενο μιας και το 50% των νέων στη χώρα, και μάλιστα καλά μορφωμένων, είναι άνεργο.
Η δεύτερη μεγάλη αξία ήταν ότι ήμασταν παραγωγοί, κάναμε παραγωγή. Είχαμε φουγάρα και πρωτογενή και δευτερογενή μεταποίηση και υπήρχε μεγάλη, τεράστια ανάπτυξη. Μα κυρίως η παραγωγή ήταν αξία γιατί όποιος παρήγαγε ήταν ένας άξιος και προκομμένος άνθρωπος, που διακρινόταν στην κοινωνία, και με αυτή την έννοια τη θεωρώ αξία.
Και, τρίτον, αγράμματοι άνθρωποι, αποκομμένοι σε μια γωνιά της Ευρώπης ήταν εξωστρεφείς και έκαναν εξαγωγές χιλιάδες τόνων προϊόντα, με παρουσία, όχι μόνο σε όλη την δυτική Ευρώπη αλλά και στην τότε ανατολική Ευρώπη, μέσα από τις κρατικές αγορές που είχαν ανοίξει οι Ανατολικοί. Και, αίφνης, όλα αυτά καταστράφηκαν.
Θα σας δώσω ένα μέγεθος. Το 1981 η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, τότε, και αμέσως μετά μπήκε και η Αυστρία. Τότε η Αυστρία και η Ελλάδα είχαν ένα ίδιο ποσοστό εξαγωγών, δηλαδή 26% επί του ΑΕΠ. Σήμερα οι εξαγωγές της Αυστρίας φτάνουν στο 45% του ΑΕΠ ενώ οι δικές μας πριν από 2 χρόνια είχαν φτάσει στο μείον 11%, γεγονός που δημιουργούσε ένα τεράστιο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας. Αυτό ήταν το μεγάλο κατόρθωμα!
Και επειδή αναφέρθηκα σε βιώματα, θυμάμαι όταν ο πατέρας μου μας πήγαινε στις πόλεις της Μακεδονίας για διάφορους λόγους, για δουλειές κυρίως, βλέπαμε κάτι εισόδους στις πόλεις με χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, μεγαλύτερες βιοτεχνίες, μάρμαρα, φρούτα, μηχανουργεία, ό,τι μπορεί να σκεφτεί κανείς από την πλευρά της παραγωγής. Σήμερα οι ωραίες είσοδοι των πόλεών μας έχουν τεράστιες αντιπροσωπείες εισαγόμενων και επιδοτούμενων αυτοκινήτων! Οι δε τοπικές εκθέσεις προϊόντων που κάνουν πολλοί εμπορικοί Σύλλογοι στη χώρα, διαθέτουν ως εκθέματα εισαγόμενα είδη πολυτελείας. Αυτή είναι η Ελλάδα του σήμερα!
Υπήρξε μια Ελλάδα του χτες, την οποία πρέπει να ξαναφτιάξουμε και σήμερα. Διαθέτουμε μια μεγάλη περιουσία, μια μεγάλη προίκα. Διαθέτουμε 1 εκ. καλά μορφωμένους νέους, ένα ανθρώπινο δυναμικό απαράμιλλο.
Πρέπει να ξαναπάμε σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα δημιουργεί απασχόληση, εργασία. Πρέπει να αναδείξουμε την εργασία και πάλι ως αξία για όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Να αυξήσουμε το βαθμό απασχόλησης στην ελληνική κοινωνία επί του ενεργού πληθυσμού, να δημιουργήσουμε ξανά παραγωγή αξιοποιώντας όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας: τις καιρικές της συνθήκες, τη δυνατότητά μας να παράγουμε, μετά από πολλά χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υψηλής ποιότητας προϊόντα.
Δείτε σας παρακαλώ λίγο τους εξαγωγείς αυτό τον καιρό που κάνουν θαύματα μέσα από δύσκολες συνθήκες, με τεράστιες δυσκολίες, με απαιτήσεις των πελατών τους πολύ μεγάλες, λόγω του συστημικού ρίσκου της χώρας. Και, παρ' όλα αυτά, το Σεπτέμβρη ήταν κατά 45% αυξημένες οι εξαγωγές της χώρας, αντιπροσωπεύοντας πια ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ελληνικής οικονομίας, που φτάνει στο 11% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 20 και πλέον δις ευρώ. Και σε 2 χρόνια θα φτάσουμε τα 30 δις ευρώ.
Δείτε τους εξαγωγείς οικοδομικών υλικών, οι οποίοι εξάγουν σε δύσκολες αγορές με υψηλές απαιτήσεις, όπως είναι η Γαλλία και η Γερμανία. Έχουμε δυνάμεις, έχουμε δυνατότητες, έχουμε τις προϋποθέσεις και οφείλουμε εμείς, οι πολιτικοί, να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο το οποίο θα βοηθά και θα στηρίζει την επιχειρηματικότητα. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που θα εξαλείψει τις γραφειοκρατίες και τους διαμεσολαβητές και εν τέλει μια επιχειρηματική τάξη που κάθε μέρα θα πληθαίνει.
Δεν είναι δυνατόν στη χώρα αυτή να εξάγουν μόνο 8.000 άνθρωποι, από 6-7 εκ. ενεργό πληθυσμό. Δεν είναι δυνατό σε μια χώρα 6 εκ. ενεργού πληθυσμού να παράγουν μόνο κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Έχουμε δυνατότητές που πρέπει να αναδείξουμε και αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να στείλουμε όλοι μας σήμερα, προς ένα λαό, ο οποίος είναι απελπισμένος, βυθισμένος μέσα στην κατάθλιψη, στην απελπισία, στην απαισιοδοξία, στο θυμό πολλές φορές, που καταλήγει σε φαινόμενα ανομίας και βίας, τα οποία καταλύουν κάθε έννοια τάξης και δημοκρατίας στον τόπο.
Αυτό είναι το πρόταγμα και αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να βγάλουμε σήμερα και αυτές τις μέρες μέχρι να τελειώσει το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο τις εργασίες του, για να είμαστε χρήσιμοι στον τόπο όλοι μας. Από το 2008 έως και το 2011 έχουμε μία μείωση του ΑΕΠ της χώρας, που ξεπερνάει τις 15 μονάδες. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Δεν μπορούμε να βάζουμε άλλα φορολογικά μέτρα στον ελληνικό λαό. Αν ήταν άλλος λαός, άλλοι πολίτες, άλλη κοινωνία, στις δυτικοευρωπαϊκές κυρίως κοινωνίες, θα είχε γίνει επανάσταση και έκρηξη.
Και αυτό είναι και μια αυτοκριτική για μας, για το πολιτικό σύστημα. Οφείλουμε να υπερβούμε τις ιδεοληψίες, τις αντιλήψεις που οδήγησαν τα πράγματα εδώ. Οφείλουμε να υπερβούμε τις αδράνειες και γενναία να δώσουμε μια γροθιά σε αυτό, το οποίο αυτή τη στιγμή ουσιαστικά κρατάει την Ελλάδα πίσω. Ένα κράτος αντιπαραγωγικό, ένα κράτος τύπου σοβιετικού, ένα κράτος το οποίο δυστυχώς κατόρθωσε να κάνει το απραγματοποίητο: να έχει εχθρούς τους πολίτες, να έχει εχθρούς την επιχειρηματική τάξη και την επιχειρηματικότητα, να έχει εχθρό την ανάπτυξη και την πρόοδο.
Πρέπει να δώσουμε μια γροθιά σε αυτό το κράτος και να τελειώνουμε γρήγορα. Γιατί αν δεν τελειώσουμε γρήγορα, όπως πολύ σωστά είπε πριν από λίγες μέρες ο Υπουργός Οικονομικών, θα κληθούμε να ξαναπούμε στους πολίτες δυστυχώς αποτύχαμε, παρά το γεγονός ότι έχουμε κόψει πέντε φορές τις συντάξεις.
Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Γιατί είναι και κάποιοι εδώ στην Ελλάδα που λένε «Ξέρετε, πήραν και οι άλλοι μέτρα, πήρε και η Ιταλία μέτρα, και η Πορτογαλία». Ναι, με μια διαφορά: οι Ιταλοί μια φορά έκοψαν τις συντάξεις, κλαίγοντας το ανακοίνωσε η Υπουργός κι εμείς τις έχουμε κόψει πέντε φορές και λέμε τώρα ότι θα ξαναπάρουμε κι άλλα μέτρα, τα οποία οδηγούν και πάλι σε έλλειμμα όπως το περσινό, παρά το γεγονός ότι πήραμε φέτος έξι φορές μέτρα. Κάπου υπάρχει λοιπόν ένα πρόβλημα, κάπου υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα «τι γίνεται»;
Η απάντηση είναι απλή: Καθόμαστε όλοι οι Έλληνες και παρακολουθούμε αδρανείς, μα κυρίως εμείς οι πολιτικοί καθόμαστε και παρακολουθούμε τι; Το κράτος-εχθρό του πολίτη να απορροφά σαν δεινόσαυρος ότι βρίσκει μπροστά του. Τους πόρους, τον καημό και τον ιδρώτα και το υστέρημα του φτωχού Έλληνα εργαζόμενου, ο οποίος αυτή τη στιγμή λόγω της κρίσης μένει και άνεργος.
Και δεν μπορούμε να μειώσουμε άλλο τους πόρους για την ανάπτυξη. Δεν μπορούμε να μειώνουμε κι άλλο το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Δεν μπορεί να έχουμε Πρόγραμμα που να ξεκινάει από 9,5 δις ευρώ και να φτάνει φέτος στα 6,5 δις...
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σε αυτή τη χώρα επιχειρηματικά και αναπτυξιακά, όταν έχουμε ένα τραπεζικό σύστημα το οποίο δε λειτουργεί, όχι με δική του ευθύνη πάντα, για να είμαι καθαρός και ειλικρινής και έντιμος, αλλά λόγω του συστημικού προβλήματος της χώρας.
Και δεν μπορεί να λένε και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, όχι γιατί φταίνε αυτοί, αλλά γιατί εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα, ότι "θα βγείτε στις αγορές και θα ξαναδείτε αναπτυξιακό ορίζοντα και θα ξαναχαμογελάσετε το 2020"!
Η άποψή μου είναι, και θα την καταθέσω και αναλυτικά, ότι τα επόμενα πέντε χρόνια η Ελλάδα και στις αγορές μπορεί να βγει και ανάπτυξη με υψηλούς ρυθμούς. Μπορεί να πετύχει, για έναν και μοναδικό λόγο: Γιατί είμαστε ικανοί και ευφυείς άνθρωποι και το έχουμε αποδείξει σε δύσκολες στιγμές. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις.
Αλίμονο αν χαθεί ακόμα μία γενιά σε συνθήκες οπισθοδρόμησης και υπανάπτυξης και ανεργίας. Αλίμονο αν πιστεύει κανείς ότι τα επόμενα δέκα χρόνια θα πηγαίνουμε με ανεργία των νέων κατά 10% και σε αυτή τη χώρα θα υπάρχει κοινωνική ειρήνη και θα υπάρχει νόμος και τάξη και κοινωνική συνοχή.
Δεν πρέπει λοιπόν να οδηγηθούμε εκεί. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις -μέσα από εφαρμογή άλλων πολιτικών, μα κυρίως μέσα από τις ικανότητες και τις αρετές που πρέπει να αναδείξουν σήμερα οι πολιτικοί- γρήγορα να κάνουμε όχι βήματα, αλλά μεγάλα άλματα, για να διαμορφώσουμε αυτό το νέο μοντέλο ανάπτυξης. Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από μας και το κάνει ήδη. Έχω δεκάδες τηλέφωνα καθημερινά στο γραφείο μου ανθρώπων επιχειρηματιών, μικρών ή μεγαλύτερων επιχειρηματιών, που θέλουν να εξάγουν και δεν ξέρουν πως, δεν έχουν εμπειρία, δεν έχουν know how, δεν έχουν τη γνώση πώς να το κάνουν.
Και νομίζω ότι ένας από τους σημαντικούς σκοπούς και στόχους της επιχειρηματικής τάξης αυτή τη στιγμή όλων όσοι είστε εδώ σήμερα
Βλέπω την κα Σακελαρίδου, είναι δίπλα μου και ο κ. Σπέντζος ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών της Βόρειας Ελλάδας- να βοηθήσουμε τους επιχειρηματίες, να τους δείξουμε τον τρόπο με τον οποίον θα μπορούν από δω και πέρα να απευθύνονται στις διεθνείς αγορές.
Θέλω να πω επίσης δυο λόγια, για το επιχειρηματικό περιβάλλον, το οποίο αποτελεί κατά τη γνώμη μου προϋπόθεση για να υπάρξει ανάπτυξη στον τόπο. Η Ελλάδα ως κράτος, υπήρξε εχθρός της επιχειρηματικότητας, με όλη αυτή τη διαδικασία που ακολουθείται τόσα χρόνια. Ξέρετε, ζω αυτές τις μέρες και αυτές τις εβδομάδες μια πολύ χρήσιμη εμπειρία. Έχουμε ψηφίσει τον νέο επενδυτικό νόμο, εδώ και εννιά μήνες. Σύμφωνα με τον νέο επενδυτικό νόμο ο επενδυτής καταθέτει έναν φάκελο εγγράφως σε ένα Κέντρο Επενδυτών πέντε λεπτά και φεύγει και δεν ξανασχολείται ποτέ ξανά ούτε αυτός με το κράτος ούτε το κράτος με αυτόν. Μέσα σε δύο μήνες γίνεται η αξιολόγηση του φακέλου του ηλεκτρονικά, τον οποίον υποβάλλει και ηλεκτρονικά επίσης, από δύο τυχαία επιλεγμένους αξιολογητές ιδιώτες. Εάν αυτοί έχουν μια πολύ μεγάλη απόκλιση μεταξύ τους μπαίνει ένας τρίτος. Και έτσι βγαίνει το αποτέλεσμα, το οποίο κοινοποιείται ηλεκτρονικά στον ενδιαφερόμενο και στη συνέχεια έχει εξασφαλισμένα και τα χρήματα στην τράπεζα από το ΕΤΕΑΝ για την επένδυσή του και για την επιδότηση ή τη φοροαπαλλαγή και για τη δανειοδότηση με χαμηλότοκο δάνειο.
Έχουμε κάνει λοιπόν δύο προκηρύξεις του επενδυτικού νόμου, έχουμε 1,5 δις επενδύσεις, δεν ασχολήθηκε κανείς υπάλληλος με αυτά. Με τρεις υποθέσεις πήγαν να ασχοληθούν οι υπάλληλοι και πήγαν να τις κόψουν και τις τρεις επενδύσεις. Και τώρα οι άνθρωποι κάνουν τη δουλειά τους και δεν απασχολείται ούτε ένας υπάλληλος καθώς πλήρωσε ο επενδυτής 50 ευρώ στους αξιολογητές, οι οποίοι συμμετείχαν σε αυτή τη διαδικασία.
Προσέξτε, τώρα θα σας δώσω το άλλο παράδειγμα, τη θλιβερή εμπειρία: Υπάρχει ο παλαιός επενδυτικός, όχι απλώς της παλαιάς Κυβέρνησης, όλοι οι νόμοι ήταν το ίδιο. Υπάρχουν λοιπόν από το 2004 μέχρι σήμερα σχέδια επενδυτικά τα οποία έχουν κατατεθεί. Και είναι εκατοντάδες και χιλιάδες οι φάκελοι, τους οποίους επεξεργάζεται καθημερινά η Υπηρεσία μας, όπου γίνεται ένα πήγαινε-έλα καθημερινά εκατοντάδων ανθρώπων, εδώ και τόσα χρόνια, μέσα από διάφορα στάδια Γνωμοδοτικών Επιτροπών με 20 και 25 άτομα, Επιτροπών οι οποίες κάνουν αυτούς τους επιτόπιους ελέγχους. Γίνεται ένα πανηγύρι στην κυριολεξία, μια συναλλαγή, που δε με ενδιαφέρει και δεν το λέω με την κακή έννοια. Σημασία έχει ότι ταλαιπωρούνται οι άνθρωποι και χάνονται χιλιάδες εργατοώρες, υπάρχουν παράπονα και ακόμα έχουμε περίπου 2 χιλιάδες φακέλους για να ολοκληρώσουμε την αξιολόγησή τους.
Αυτή είναι η διαφορά της παλιάς, με τη νέα Ελλάδα και έτσι πρέπει να προχωρήσουμε. Απλοποιούμε τις αδειοδοτήσεις, έχουμε φτιάξει το one stop shop για την ίδρυση των επιχειρήσεων. Προχωράμε με το Ιnvest in Greece προκειμένου να το επεκτείνουμε, να περιλάβει και άλλες μικρότερου ύψους επενδύσεις, έτσι ώστε καταθέτει ο επενδυτής το φάκελό του στο Ιnvest in Greece και να μην ασχολείται με τίποτα άλλο πια ο επενδυτής. Πληρώνει ένα μικρό ποσόν και το Ιnvest in Greece, μέσα σε έξι μήνες το αργότερο, θα έχει εκδώσει όλες τις άδειες που είναι αναγκαίες, ούτως ώστε να πάρει ο επενδυτής το φάκελό του, τους μηχανικούς του, τους νομικούς του, τους συνεργάτες του και να πάει να κάνει την επένδυσή του. Δημιουργούμε δηλαδή ένα one stop shop για όλες σχεδόν τις επενδύσεις, είτε είναι ξένες, είτε είναι από Έλληνες επιχειρηματίες, έτσι ώστε να κλείσουμε όλη αυτή τη συναλλαγή, η οποία οδηγεί πραγματικά στο να γίνεται το κράτος εχθρός της επιχειρηματικότητας.
Προχωρήσαμε στην ολική άρση του καμποτάζ, θα καταθέσουμε αύριο τον σχετικό νόμο, έτσι ώστε η κρουαζιέρα να επεκταθεί στην Ελλάδα. Θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα οι μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας, θέλουν να κάνουν hub την Ελλάδα, θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα λιμάνια μας, ανοίγονται προοπτικές μεγάλες. Τελειώσαμε λοιπόν και με αυτό το ζήτημα, όπως τελειώσαμε και με μια σειρά ζητήματα που είχαν να κάνουν με την απελευθέρωση των αγορών, του λιανικού εμπορίου, του χονδρικού εμπορίου, ώστε γενικότερα να δημιουργηθεί μια ομαλή κατάσταση ένα ομαλό καθεστώς ανταγωνισμού στη χώρα.
Θέλω να πω επίσης δυο λόγια και να ολοκληρώσω, για το θέμα της διαχείρισης των κοινοτικών πόρων: Και εδώ, κυρίες και κύριοι, είναι ακριβώς η ίδια αντίληψη. Έχουμε μεγάλο πρόβλημα με την τήρηση των νόμων κι έχουμε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα με την τήρηση των κοινοτικών κανονισμών, οι οποίοι είναι και δικοί μας νόμοι. Κι επειδή μάθαμε τόσα χρόνια να υπερβαίνουμε όλες αυτές τις δικές μας δυστυχώς διαστρεβλώσεις του Δικαίου και των κανόνων μέσα από τη χρήση των πόρων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, του Εθνικού δηλαδή Προγράμματος, καταφέραμε το εξής: Να υπάρχουν αυτή τη στιγμή εκατοντάδες ή χιλιάδες έργα απλήρωτα γιατί δεν μπορούν να πληρωθούν από το Εθνικό Πρόγραμμα διότι δεν υπάρχει πλέον. Αλλά δεν μπορούν να πληρωθούν και από το συγχρηματοδοτούμενο σκέλος, διότι δεν έχουν σχέση με τους κανόνες που επιβάλλει η Ένωση, το Κοινοτικό Δίκαιο και το Εθνικό Δίκαιο στην πληρωμή και στην έγκριση αυτών των συμβάσεων και των έργων, διότι έχουμε δυστυχώς παρατάσεις έργων, έχουμε αναθέσεις οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με το νόμο. Έχουμε κανόνες οι οποίοι υπερβαίνουν τη σημερινή νομοθεσία.
Αυτό όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί, και είναι κι αυτό ένα μήνυμα προς όλους. Αυτό δεν θα συνεχιστεί. Λεφτά, χρήματα, πόροι εθνικοί δεν υπάρχουν. Υπάρχουν οι συγχρηματοδοτούμενοι πόροι, το ΕΣΠΑ δηλαδή. Δεν είναι ανάγκη να σπαταλάμε αυτούς τους πόρους. Κάθε σεντ που φεύγει από το κρατικό ταμείο οφείλει να προσθέτει μισή θέση εργασίας, 1/4 θέσεις εργασίας. Να προσθέτει προστιθέμενη αξία στην οικονομία. Και δεν είναι δυνατόν να δημιουργούνται φαινόμενα ακόμα και σήμερα κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων.
Γι' αυτό αντιμετωπίστηκε όλα αυτά τα χρόνια το ΕΣΠΑ, τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης με αυτή τη λογική. Και γι' αυτό οι απορροφήσεις ήταν πολύ χαμηλές. Στο Δ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, το ΕΣΠΑ, τα πρώτα τρία χρόνια η απορρόφηση ξέρετε πόση ήταν; Καθόλου. Ήταν όση και η προκαταβολή που δίνεται σε όλες τις χώρες, 700 εκατομμύρια. Δεν έγινε ούτε ένα έργο. Ούτε ένα έργο! Και δεν το λέω για να ασκήσω κριτική στους προηγούμενους, δεν είμαι τέτοιος πολιτικός. Δεν θέλω να το κάνω αυτό.
Το 2010 πιάσαμε το στόχο, φτάσαμε στο 18%. Αλλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: το ένα δισεκατομμύριο ήταν από Ταμεία στα οποία «παρκάραμε» τα χρήματα. Φέτος θα έχουμε 3,5 δις πραγματική απορρόφηση, απολύτως εργοκεντρική. Ούτε ένα ευρώ δεν πάει στα ταμεία, ούτε ένα ευρώ δεν πάει σε «παρκάρισμα». Είναι όλα τα χρήματα εδώ. Είναι όλα τα χρήματα στην αγορά, και έτσι θα συνεχίσουμε, με αυστηρότητα στην εφαρμογή των νόμων, με σεβασμό στους δημόσιους πόρους και ταυτόχρονα με μεγάλη προσπάθεια απορρόφησης. Πάει καλά λοιπόν το ΕΣΠΑ. Έχουμε φτάσει στο μέσο κοινοτικό όρο απορρόφησης.
Υπάρχουν ορισμένα ταμεία που δεν πάνε καλά και λυπούμαι γι' αυτό. Υπάρχει το Κοινωνικό Ταμείο, το οποίο αυτή τη στιγμή καλείται να στηρίξει τους άνεργους, και δυστυχώς από τα 4,5 – 5 δις ευρώ που διαθέτει περίπου, έχουν απορροφηθεί μόνο 500 εκατομμύρια και μόνον, γιατί υπάρχουν ξεροκεφαλιές, στενοκεφαλιές, υπάρχει η γραφειοκρατία. Υπάρχει μια αντίληψη που δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτή τη στιγμή όταν πονάνε εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι και θα μπορούσαν να έχουν αυτό το μικρό αλλά πολύ σημαντικό βοήθημα, δεν δίνεται αυτή τη στιγμή. Όπως επίσης το θέμα της κατάρτισης, που είναι εξαιρετικά κρίσιμο για μια οικονομία σαν την Ελλάδα, για να πάμε στο νέο μοντέλο. Θα συνεχίσουμε λοιπόν με αυτόν τον τρόπο, με υψηλούς ρυθμούς απορρόφησης, αλλά με αυστηρότητα σε ό,τι αφορά την εφαρμογή των νόμων.
Τελειώνω με ένα κρισιμότατο ζήτημα που απασχολεί όλους μας, απασχολεί την οικονομία, τις επιχειρήσεις: το θέμα της ρευστότητας. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Ελπίζω, κλείνοντας όλη η διαδικασία των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου, να ανοίξουν οι γραμμές των τραπεζών. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος θέλω να σας πω, αλλά από τη δική μας την πλευρά κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια. Έχουμε δώσει φέτος από το Υπουργείο Ανάπτυξης για τον παλαιό επενδυτικό νόμο που σας έλεγα, ένα δισεκατομμύριο περίπου και θα δώσουμε αυτές τις ημέρες και άλλα χρήματα.
Δώσαμε τώρα, αυτές τις ημέρες που μιλάμε, 500 εκατομμύρια από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε ανεξόφλητες οφειλές του Δημοσίου προς εργολήπτες σε διάφορους τομείς, τον τομέα των τοπικών οικονομιών, δηλαδή το Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ», περίπου 200 εκατομμύρια, στα δημόσια έργα άλλα 200 εκατομμύρια και σε διάφορους άλλους τομείς, προκειμένου να ενισχύσουμε τις τοπικές οικονομίες και να εξοφληθούν εργολάβοι.
Επίσης έχουμε αυτή τη στιγμή το Πρόγραμμα «JEREMIE». Θέλω να σας το πω αυτό όχι γιατί είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο Πρόγραμμα, αλλά γιατί έχουμε κάνει μια πολύ σημαντική πρόοδο και μια σημαντική εξέλιξη, και με συγχωρείτε που παίρνω χρόνο, αλλά το θεωρώ κρίσιμο να το πω.
Θέλω να σας πω λοιπόν ότι μετά από αγώνα που δώσαμε, πετύχαμε τα εξής πράγματα στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή, και μάλιστα με διαδικασίες fast track. Το πρώτο που πετύχαμε είναι ότι καταργήθηκε η εθνική συμμετοχή της Ελλάδα στο ΕΣΠΑ. Μόλις 5% απέμεινε εθνική συμμετοχή και 95% είναι κοινοτική συμμετοχή.
Δεύτερον, πετύχαμε να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χρήματα του ΕΣΠΑ ώστε να δημιουργήσουμε εγγυητικά ταμεία για να πάρουμε δάνεια προκειμένου να ενισχύσουμε την ελληνική οικονομία. Έτσι λοιπόν κάναμε δύο πράγματα: Πρώτον, άμεσο, 500 εκατομμύρια αυτές τις ημέρες – σήμερα νομίζω αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων – θα δοθούν από εμάς προς αυτήν ως εγγύηση και θα δώσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ένα δισεκατομμύριο ευρώ προς τις ελληνικές τράπεζες με στόχο - λέω «με στόχο» και πρέπει να το προσέξουμε αυτό - να δανειοδοτηθούν όλες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις τον Γενάρη με 1,2 δις ευρώ, με τη μόχλευση δηλαδή που θα γίνει.
Δυστυχώς το συστημικό ρίσκο της χώρας είναι πολύ μεγάλο και μας δίνουν μόνο ένα δις, ενώ στο Μαυροβούνιο δίνουν 2 δίς, για παράδειγμα, με εγγύηση 500 εκατομμύρια. Αυτό λοιπόν είναι το ένα. Άρα μέσα στο Γενάρη οι επιχειρήσεις μας, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας θα έχουν 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ για δάνεια τα οποία θα μοιραστούν προς τις τράπεζες και αυτές με τη σειρά τους προς τις επιχειρήσεις. Με εγγύηση, επαναλαμβάνω, 500 εκατομμύρια του ΕΣΠΑ, των χρημάτων που μας αναλογούν από τους κοινοτικούς πόρους.
Επίσης, προχωρούμε στην απελευθέρωση και στην επανέναρξη των μεγάλων έργων. Σιγά σιγά εκτιμώ ότι μέχρι τέλος του χρόνου θα έχουμε ξεμπλοκάρει ένα έως δύο, ένα σίγουρα παραχωρησιακό έργο. Τους οδικούς άξονες, ξέρετε. Και πιστεύω ότι μέχρι τις εκλογές θα έχουν ξεμπλοκαριστεί - αν γίνουν εκλογές τελικώς μέσα στην άνοιξη - όλα τα έργα, οι πέντε μεγάλοι παραχωρησιακοί δρόμοι, οι οδικοί άξονες οι οποίοι θα απασχολήσουν και πάλι 10.000 εργαζόμενους.
Προκειμένου να εξασφαλίσουμε χρηματοδότηση λοιπόν αυτών των έργων, κάναμε ένα εγγυητικό ταμείο 1,5 δις προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων από χρήματα και πάλι δικά μας, των κοινοτικών πόρων που έχουμε, για να ξοδέψουμε τα επόμενα χρόνια. Και θα πάρουμε περίπου 4,5 έως 5 δις, ανάλογα με τι ποσό τελικώς θα δώσουμε, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν όχι μέσω των τραπεζών αλλά απευθείας να δανειοδοτηθούν και να χρηματοδοτηθούν τα πέντε μεγάλα παραχωρησιακά έργα, η διαχείριση των σκουπιδιών, μεγάλα ενεργειακά projects και διάφορες άλλες μεγάλες δημόσιες επενδύσεις, προκειμένου η χώρα το επόμενο χρονικό διάστημα να διαμορφώσει νέες υποδομές και ταυτόχρονα να αυξήσει την απασχόληση και τους ρυθμούς ανάπτυξης.
Και, τέλος, υπάρχει άλλη μια σημαντική επιτυχία. Είναι ότι με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ελήφθη πριν από μια εβδομάδα, είναι πραγματικότητα σήμερα και γι΄ αυτό αναφέρθηκα στο JEREMIE και θα επανέλθω τώρα, δίνεται η δυνατότητα από τα χρήματα αυτά των κοινοτικών πόρων, τα προγράμματα του ΕΣΠΑ που εμείς πραγματοποιούμε, τη δανειοδότηση που χρησιμοποιούμε αυτά τα Εγγυητικά Ταμεία ως εγγύηση για να δίνονται δάνεια στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις τώρα πια μπορεί να δίνεται όχι μόνο επενδυτικό δάνειο από το ΕΣΠΑ, αλλά και μέχρι 100% κεφάλαιο κίνησης για τις επιχειρήσεις.
Άρα λοιπόν αυτό είναι πολύ σημαντικό ως εξέλιξη και νομίζω ότι πρέπει να το πανηγυρίσουμε και να το χειροκροτήσουμε, με την έννοια ότι προσπαθεί να απαντήσει εν μέρει στο πρόβλημα της ρευστότητας. Το JEREMIE λοιπόν, το οποίο μέχρι τώρα ήταν 120 εκατομμύρια που δίνονταν από δύο τράπεζες και δόθηκαν μέχρι στιγμής 14 εκατομμύρια, τώρα πια γίνεται ένα πρόγραμμα το οποίο μπορεί να δοθεί από τις τράπεζες υπό μορφήν κεφαλαίου κίνησης στις επιχειρήσεις.
Το ΕΤΕΑΝ επίσης, το οποίο έχει 300 εκατομμύρια αυτή τη στιγμή, όπου τα 60 αφορούν τους εξαγωγείς στο πρόγραμμα go to market και τα υπόλοιπα αφορούν επενδύσεις, μπορεί και αυτό με τη σειρά του μοχλευόμενο και με άλλα δανειακά τραπεζικά χρήματα να δώσει κεφάλαια κίνησης.
Αυτά είχα να σας πω λοιπόν και κ. Γραμματίδη εύχομαι καλή επιτυχία, να είστε καλά, ευχαριστώ.
«Και δεν μπορούμε να μειώσουμε άλλο τους πόρους για την ανάπτυξη» συμπλήρωσε ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης. «Δεν μπορούμε να μειώνουμε κι άλλο το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Δεν μπορεί να έχουμε Πρόγραμμα που να ξεκινάει από 9,5 δις ευρώ και να φτάνει φέτος στα 6,5 δις» όπως επισήμανε χαρακτηριστικά. Συνεχίζοντας την αυτοκριτική για όλο το πολιτικό σύστημα της χώρας, ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης τόνισε: «Οφείλουμε να υπερβούμε τις ιδεοληψίες, τις αντιλήψεις που οδήγησαν τα πράγματα εδώ. Οφείλουμε να υπερβούμε τις αδράνειες και γενναία να δώσουμε μια γροθιά σε αυτό, το οποίο αυτή τη στιγμή ουσιαστικά κρατάει την Ελλάδα πίσω. Ένα κράτος αντιπαραγωγικό, ένα κράτος τύπου σοβιετικού, ένα κράτος το οποίο δυστυχώς κατόρθωσε να κάνει το απραγματοποίητο: να έχει εχθρούς τους πολίτες, να έχει εχθρούς την επιχειρηματική τάξη και την επιχειρηματικότητα, να έχει εχθρό την ανάπτυξη και την πρόοδο. Πρέπει να δώσουμε μια γροθιά σε αυτό το κράτος και να τελειώνουμε γρήγορα. Γιατί αν δεν τελειώσουμε γρήγορα, όπως πολύ σωστά είπε πριν από λίγες μέρες ο Υπουργός Οικονομικών, θα κληθούμε να ξαναπούμε στους πολίτες δυστυχώς αποτύχαμε, παρά το γεγονός ότι έχουμε κόψει πέντε φορές τις συντάξεις».
«Η άποψή μου είναι, και θα την καταθέσω και αναλυτικά, ότι τα επόμενα πέντε χρόνια η Ελλάδα και στις αγορές μπορεί να βγει και ανάπτυξη να πετύχει με υψηλούς ρυθμούς» δήλωσε ο υπουργός Ανάπτυξης. «Υπάρχουν οι προϋποθέσεις -μέσα από εφαρμογή άλλων πολιτικών, μα κυρίως μέσα από τις ικανότητες και τις αρετές που πρέπει να αναδείξουν σήμερα οι πολιτικοί- γρήγορα να κάνουμε όχι βήματα, αλλά μεγάλα άλματα, για να διαμορφώσουμε αυτό το νέο μοντέλο ανάπτυξης. Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από μας και το κάνει ήδη» τόνισε ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης και αναφέρθηκε στο επίτευγμα της τεράστιας αύξησης των ελληνικών εξαγωγών μέσα σε περίοδο κρίσης, κατά 45% τον Σεπτέμβριο, που αντιστοιχεί στο 11% του ΑΕΠ και σε 20 δις ευρώ.
Ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης ανέπτυξε τα όσα έχουν γίνει έως σήμερα με στόχο τη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας, όπως είναι η θεσμοθέτηση και εφαρμογή του νέου επενδυτικού νόμου που διακρίνεται για τους ταχείς ρυθμούς και τη διαφάνεια των διαδικασιών, η απλοποίηση των αδειοδοτήσεων, η λειτουργία του one stop shop για την ίδρυση των επιχειρήσεων, η επέκταση της αρμοδιότητας του Ιnvest in Greece και για μικρότερες επενδύσεις, η ολική άρση του καμποτάζ, η απελευθέρωση του λιανικού και χονδρικού εμπορίου και η ενίσχυση του ανταγωνισμού προς όφελος των καταναλωτών κ.α.
Εκτενή αναφορά έκανε ο υπουργός στη διαχείριση των κοινοτικών κονδυλίων και τόνισε ότι δεν ανέχεται φαινόμενα κατασπατάλησης που υπήρξαν στο παρελθόν, ούτε έργα που δεν δημιουργούν προστιθέμενη αξία, ιδιαίτερα στον τομέα της απασχόλησης. Σχετικά με την απορρόφηση των πόρων, ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης υπήρξε αποκαλυπτικός: «Το 2010 πιάσαμε το στόχο, φτάσαμε στο 18%. Αλλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: το ένα δισεκατομμύριο ήταν από Ταμεία στα οποία «παρκάραμε» τα χρήματα. Φέτος θα έχουμε 3,5 δις πραγματική απορρόφηση, απολύτως εργοκεντρική. Ούτε ένα ευρώ δεν πάει στα ταμεία, ούτε ένα ευρώ δεν πάει σε «παρκάρισμα». Είναι όλα τα χρήματα εδώ. Είναι όλα τα χρήματα στην αγορά, και έτσι θα συνεχίσουμε, με αυστηρότητα στην εφαρμογή των νόμων, με σεβασμό στους δημόσιους πόρους και ταυτόχρονα με μεγάλη προσπάθεια απορρόφησης. Πάει καλά λοιπόν το ΕΣΠΑ. Έχουμε φτάσει στο μέσο κοινοτικό όρο απορρόφησης». Αποκάλυψε μάλιστα ότι υπάρχουν ορισμένα Ταμεία που δεν προχωρούν με τους απαιτούμενους ρυθμούς: «Υπάρχει το Κοινωνικό Ταμείο, το οποίο αυτή τη στιγμή καλείται να στηρίξει τους άνεργους, και δυστυχώς από τα 4,5 – 5 δις ευρώ που διαθέτει περίπου, έχουν απορροφηθεί μόνο 500 εκατομμύρια και μόνον, γιατί υπάρχουν ξεροκεφαλιές, στενοκεφαλιές, υπάρχει η γραφειοκρατία».
Στη συνέχεια ο κ. Μιχάλης Χρυσοχοϊδης αναφέρθηκε στο πρόβλημα της ρευστότητας που αντιμετωπίζει η ελληνική οικονομία επισημαίνοντας χαρακτηριστικά: «Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Ελπίζω, κλείνοντας όλη η διαδικασία των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου, να ανοίξουν οι γραμμές των τραπεζών. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος θέλω να σας πω, αλλά από τη δική μας την πλευρά κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια». Στο πλαίσιο αυτό ο υπουργός ανέφερε τις ενέργειες που έχουν γίνει σε αυτόν τον τομέα έως σήμερα:
1.Καταβολή περίπου 1 δις ευρώ για σχέδια του παλαιού επενδυτικού νόμου. Οι καταβολές συνεχίζονται.
2. Καταβολή 500 εκ ευρώ από το ΠΔΕ σε ανεξόφλητες οφειλές του Δημοσίου προς εργολήπτες σε διάφορους τομείς.
3.Μείωση της εθνικής συμμετοχής στο ΕΣΠΑ στο 5%.
4.Παροχή κρατικών εγγυήσεων προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων προκειμένου να δοθούν δάνεια στις Τράπεζες που θα διοχετευθούν σε ευνοϊκά δάνεια προς τις ελληνικές επιχειρήσεις. Τον Ιανουάριο θα δοθούν δάνεια συνολικού ύψους 1,2 δις προς τις ΜΜΕ επιχειρήσεις.
5.Άμεση επανέναρξη των μεγάλων έργων μέχρι την Άνοιξη, καθώς εξασφαλίστηκε η χρηματοδότησή τους με το εγγυητικό Ταμείο, ύψους 1,5 δις ευρώ, προς την Ευρωπαϊκή Επενδυτική Τράπεζα. Έτσι, 5 δις ευρώ, μετά τη μόχλευση, θα δοθούν για τα πέντε μεγάλα παραχωρησιακά έργα, τη διαχείριση των σκουπιδιών, τα μεγάλα ενεργειακά projects και διάφορες άλλες μεγάλες δημόσιες επενδύσεις.
6. Μετά από πολύμηνες και σκληρές διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε. τώρα πια μπορεί να δίνεται όχι μόνο επενδυτικό δάνειο από το ΕΣΠΑ, αλλά και μέχρι 100% κεφάλαιο κίνησης για τις ελληνικές επιχειρήσεις. Στο πλαίσιο αυτό, το χρηματοδοτικό εργαλείο Jeremie θα χρηματοδοτεί το κεφάλαιο κίνησης για τις ελληνικές επιχειρήσεις.
7.Το πρόγραμμα του ΕΤΕΑΝ και οι χρηματοδοτήσεις προς τις εξαγωγικές επιχειρήσεις
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της ομιλίας του υπουργού:
«Σας ευχαριστώ πολύ, καλή σας ημέρα, ευχαριστώ θερμά το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο για την πρόσκληση να συμμετάσχω στη σημερινή σας συνάντηση.
Έχει προηγηθεί χτες εδώ σε αυτή την αίθουσα ο Πρωθυπουργός ο κ. Παπαδήμος, ο οποίος νομίζω ότι παρουσίασε με ευκρίνεια και καθαρότητα τις θέσεις της Κυβέρνησής μας, μιας Κυβέρνησης η οποία καλείται να λάβει ιστορικές αποφάσεις και να ολοκληρώσει το πλαίσιο των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου μέσα σε αυτή την ολιγόμηνη διάρκεια που έχει ως θητεία. Η πρώτη και βασική προτεραιότητά μας, αν θέλουμε να υπηρετήσουμε πιστά τον τόπο και τον ελληνικό λαό, είναι να επιτύχουμε προς το συμφέρον του ελληνικού λαού και της χώρας, την επίτευξη και υλοποίηση των συμφωνιών αυτών.
Αυτό είναι το πρώτο και βασικό καθήκον του πολιτικού κόσμου αυτή τη στιγμή της χώρας. Αυτό είναι το πρώτο και βασικό καθήκον της Ελλάδας απέναντι στους εταίρους της, αλλά και απέναντι στα παιδιά της για το μέλλον τους. Χωρίς αυτές τις αποφάσεις χωρίς την εφαρμογή αυτών των σημαντικών δεσμεύσεων, είναι προφανές ότι δεν μπορούμε να μιλάμε για προοπτική και μέλλον.
Και θέλω να είμαστε πολύ καθαροί σε αυτό, διότι λύσεις άλλες δεν υπάρχουν. Εναλλακτικές λύσεις δεν υπάρχουν παρά μόνο μία: να τραβήξουμε μπροστά το δρόμο της δημοσιονομικής εξυγίανσης και προσαρμογής από τη μια πλευρά και από την άλλη το δρόμο της αναστήλωσης της οικονομίας της ανάπτυξης, μέσα από τη δημιουργία ενός νέου προτύπου ανάπτυξης που θα στηρίζεται στην ανταγωνιστικότητα, στην εξωστρέφεια και στην παραγωγικότητα.
Θέλω να πω ότι βλέποντας καθημερινά τον τόπο και τον ελληνικό λαό, την επιχειρηματική τάξη, τους εργαζόμενους να περνάμε όλοι μαζί αυτή τη δοκιμασία, πρέπει κάποια στιγμή να γυρίσουμε πίσω για να δούμε πως φτάσαμε εδώ. Όχι για να γυρίσουμε στο παρελθόν, προς Θεού. Είμαι ο τελευταίος που θα το κάνει. Κυρίως πρέπει να δούμε πίσω για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε σε ένα διαφορετικό μέλλον.
Κυρίες και κύριοι, για το ότι φτάσαμε εδώ δεν ευθύνεται η παγκόσμια κρίση. Δεν είναι συστημικό το πρόβλημα της Ελλάδας. Από ένα σημείο και μετά, βέβαια, ίσως γίνεται συστημικό, με την έννοια ότι όλο και περισσότερο εξαπλώνεται, μεταδίδεται η παγκόσμια κρίση. Τα γενεσιουργά αίτια όμως της κρίσης της ελληνικής οικονομίας δεν είναι συστημικά. Έχουν να κάνουν με το εσωτερικό μας πρόβλημα και το εσωτερικό μας πρόβλημα έχει να κάνει με τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και συνολικά της χώρας. Αυτή είναι η απάντηση.
Θέλω να σας πω μια εμπειρία μου, ένα βίωμά μου. Κατάγομαι από μια αγροτική οικογένεια. Είχαμε τρεις μεγάλες αξίες όταν ήμουν παιδί και αυτά μας τα δίδαξαν ο προπάππος μου, ο παππούς μου και ο πατέρας μου, όχι μόνο σ’ εμένα αλλά, αντίστοιχα σε όλη την τοπική κοινωνία: Η πρώτη αξία ήταν η εργασία. Όλοι οι άνθρωποι ήταν προκομμένοι και δούλευαν και η εργασία ήταν μια μεγάλη αξία. Σήμερα η εργασία είναι ένα μεγάλο ζητούμενο μιας και το 50% των νέων στη χώρα, και μάλιστα καλά μορφωμένων, είναι άνεργο.
Η δεύτερη μεγάλη αξία ήταν ότι ήμασταν παραγωγοί, κάναμε παραγωγή. Είχαμε φουγάρα και πρωτογενή και δευτερογενή μεταποίηση και υπήρχε μεγάλη, τεράστια ανάπτυξη. Μα κυρίως η παραγωγή ήταν αξία γιατί όποιος παρήγαγε ήταν ένας άξιος και προκομμένος άνθρωπος, που διακρινόταν στην κοινωνία, και με αυτή την έννοια τη θεωρώ αξία.
Και, τρίτον, αγράμματοι άνθρωποι, αποκομμένοι σε μια γωνιά της Ευρώπης ήταν εξωστρεφείς και έκαναν εξαγωγές χιλιάδες τόνων προϊόντα, με παρουσία, όχι μόνο σε όλη την δυτική Ευρώπη αλλά και στην τότε ανατολική Ευρώπη, μέσα από τις κρατικές αγορές που είχαν ανοίξει οι Ανατολικοί. Και, αίφνης, όλα αυτά καταστράφηκαν.
Θα σας δώσω ένα μέγεθος. Το 1981 η Ελλάδα μπήκε στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, τότε, και αμέσως μετά μπήκε και η Αυστρία. Τότε η Αυστρία και η Ελλάδα είχαν ένα ίδιο ποσοστό εξαγωγών, δηλαδή 26% επί του ΑΕΠ. Σήμερα οι εξαγωγές της Αυστρίας φτάνουν στο 45% του ΑΕΠ ενώ οι δικές μας πριν από 2 χρόνια είχαν φτάσει στο μείον 11%, γεγονός που δημιουργούσε ένα τεράστιο έλλειμμα στο εμπορικό ισοζύγιο της χώρας. Αυτό ήταν το μεγάλο κατόρθωμα!
Και επειδή αναφέρθηκα σε βιώματα, θυμάμαι όταν ο πατέρας μου μας πήγαινε στις πόλεις της Μακεδονίας για διάφορους λόγους, για δουλειές κυρίως, βλέπαμε κάτι εισόδους στις πόλεις με χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις, μεγαλύτερες βιοτεχνίες, μάρμαρα, φρούτα, μηχανουργεία, ό,τι μπορεί να σκεφτεί κανείς από την πλευρά της παραγωγής. Σήμερα οι ωραίες είσοδοι των πόλεών μας έχουν τεράστιες αντιπροσωπείες εισαγόμενων και επιδοτούμενων αυτοκινήτων! Οι δε τοπικές εκθέσεις προϊόντων που κάνουν πολλοί εμπορικοί Σύλλογοι στη χώρα, διαθέτουν ως εκθέματα εισαγόμενα είδη πολυτελείας. Αυτή είναι η Ελλάδα του σήμερα!
Υπήρξε μια Ελλάδα του χτες, την οποία πρέπει να ξαναφτιάξουμε και σήμερα. Διαθέτουμε μια μεγάλη περιουσία, μια μεγάλη προίκα. Διαθέτουμε 1 εκ. καλά μορφωμένους νέους, ένα ανθρώπινο δυναμικό απαράμιλλο.
Πρέπει να ξαναπάμε σε ένα μοντέλο ανάπτυξης που θα δημιουργεί απασχόληση, εργασία. Πρέπει να αναδείξουμε την εργασία και πάλι ως αξία για όλους τους Έλληνες και τις Ελληνίδες. Να αυξήσουμε το βαθμό απασχόλησης στην ελληνική κοινωνία επί του ενεργού πληθυσμού, να δημιουργήσουμε ξανά παραγωγή αξιοποιώντας όλα τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας: τις καιρικές της συνθήκες, τη δυνατότητά μας να παράγουμε, μετά από πολλά χρόνια στην Ευρωπαϊκή Ένωση, υψηλής ποιότητας προϊόντα.
Δείτε σας παρακαλώ λίγο τους εξαγωγείς αυτό τον καιρό που κάνουν θαύματα μέσα από δύσκολες συνθήκες, με τεράστιες δυσκολίες, με απαιτήσεις των πελατών τους πολύ μεγάλες, λόγω του συστημικού ρίσκου της χώρας. Και, παρ' όλα αυτά, το Σεπτέμβρη ήταν κατά 45% αυξημένες οι εξαγωγές της χώρας, αντιπροσωπεύοντας πια ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ελληνικής οικονομίας, που φτάνει στο 11% του ΑΕΠ, δηλαδή περίπου 20 και πλέον δις ευρώ. Και σε 2 χρόνια θα φτάσουμε τα 30 δις ευρώ.
Δείτε τους εξαγωγείς οικοδομικών υλικών, οι οποίοι εξάγουν σε δύσκολες αγορές με υψηλές απαιτήσεις, όπως είναι η Γαλλία και η Γερμανία. Έχουμε δυνάμεις, έχουμε δυνατότητες, έχουμε τις προϋποθέσεις και οφείλουμε εμείς, οι πολιτικοί, να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο το οποίο θα βοηθά και θα στηρίζει την επιχειρηματικότητα. Πρέπει να δημιουργήσουμε ένα επιχειρηματικό περιβάλλον που θα εξαλείψει τις γραφειοκρατίες και τους διαμεσολαβητές και εν τέλει μια επιχειρηματική τάξη που κάθε μέρα θα πληθαίνει.
Δεν είναι δυνατόν στη χώρα αυτή να εξάγουν μόνο 8.000 άνθρωποι, από 6-7 εκ. ενεργό πληθυσμό. Δεν είναι δυνατό σε μια χώρα 6 εκ. ενεργού πληθυσμού να παράγουν μόνο κάποιες εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι. Έχουμε δυνατότητές που πρέπει να αναδείξουμε και αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να στείλουμε όλοι μας σήμερα, προς ένα λαό, ο οποίος είναι απελπισμένος, βυθισμένος μέσα στην κατάθλιψη, στην απελπισία, στην απαισιοδοξία, στο θυμό πολλές φορές, που καταλήγει σε φαινόμενα ανομίας και βίας, τα οποία καταλύουν κάθε έννοια τάξης και δημοκρατίας στον τόπο.
Αυτό είναι το πρόταγμα και αυτό είναι το μήνυμα που πρέπει να βγάλουμε σήμερα και αυτές τις μέρες μέχρι να τελειώσει το Ελληνοαμερικανικό Επιμελητήριο τις εργασίες του, για να είμαστε χρήσιμοι στον τόπο όλοι μας. Από το 2008 έως και το 2011 έχουμε μία μείωση του ΑΕΠ της χώρας, που ξεπερνάει τις 15 μονάδες. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Δεν μπορούμε να βάζουμε άλλα φορολογικά μέτρα στον ελληνικό λαό. Αν ήταν άλλος λαός, άλλοι πολίτες, άλλη κοινωνία, στις δυτικοευρωπαϊκές κυρίως κοινωνίες, θα είχε γίνει επανάσταση και έκρηξη.
Και αυτό είναι και μια αυτοκριτική για μας, για το πολιτικό σύστημα. Οφείλουμε να υπερβούμε τις ιδεοληψίες, τις αντιλήψεις που οδήγησαν τα πράγματα εδώ. Οφείλουμε να υπερβούμε τις αδράνειες και γενναία να δώσουμε μια γροθιά σε αυτό, το οποίο αυτή τη στιγμή ουσιαστικά κρατάει την Ελλάδα πίσω. Ένα κράτος αντιπαραγωγικό, ένα κράτος τύπου σοβιετικού, ένα κράτος το οποίο δυστυχώς κατόρθωσε να κάνει το απραγματοποίητο: να έχει εχθρούς τους πολίτες, να έχει εχθρούς την επιχειρηματική τάξη και την επιχειρηματικότητα, να έχει εχθρό την ανάπτυξη και την πρόοδο.
Πρέπει να δώσουμε μια γροθιά σε αυτό το κράτος και να τελειώνουμε γρήγορα. Γιατί αν δεν τελειώσουμε γρήγορα, όπως πολύ σωστά είπε πριν από λίγες μέρες ο Υπουργός Οικονομικών, θα κληθούμε να ξαναπούμε στους πολίτες δυστυχώς αποτύχαμε, παρά το γεγονός ότι έχουμε κόψει πέντε φορές τις συντάξεις.
Αυτό δεν μπορεί να συνεχιστεί. Γιατί είναι και κάποιοι εδώ στην Ελλάδα που λένε «Ξέρετε, πήραν και οι άλλοι μέτρα, πήρε και η Ιταλία μέτρα, και η Πορτογαλία». Ναι, με μια διαφορά: οι Ιταλοί μια φορά έκοψαν τις συντάξεις, κλαίγοντας το ανακοίνωσε η Υπουργός κι εμείς τις έχουμε κόψει πέντε φορές και λέμε τώρα ότι θα ξαναπάρουμε κι άλλα μέτρα, τα οποία οδηγούν και πάλι σε έλλειμμα όπως το περσινό, παρά το γεγονός ότι πήραμε φέτος έξι φορές μέτρα. Κάπου υπάρχει λοιπόν ένα πρόβλημα, κάπου υπάρχει ένα μεγάλο ερώτημα «τι γίνεται»;
Η απάντηση είναι απλή: Καθόμαστε όλοι οι Έλληνες και παρακολουθούμε αδρανείς, μα κυρίως εμείς οι πολιτικοί καθόμαστε και παρακολουθούμε τι; Το κράτος-εχθρό του πολίτη να απορροφά σαν δεινόσαυρος ότι βρίσκει μπροστά του. Τους πόρους, τον καημό και τον ιδρώτα και το υστέρημα του φτωχού Έλληνα εργαζόμενου, ο οποίος αυτή τη στιγμή λόγω της κρίσης μένει και άνεργος.
Και δεν μπορούμε να μειώσουμε άλλο τους πόρους για την ανάπτυξη. Δεν μπορούμε να μειώνουμε κι άλλο το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων. Δεν μπορεί να έχουμε Πρόγραμμα που να ξεκινάει από 9,5 δις ευρώ και να φτάνει φέτος στα 6,5 δις...
Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε σε αυτή τη χώρα επιχειρηματικά και αναπτυξιακά, όταν έχουμε ένα τραπεζικό σύστημα το οποίο δε λειτουργεί, όχι με δική του ευθύνη πάντα, για να είμαι καθαρός και ειλικρινής και έντιμος, αλλά λόγω του συστημικού προβλήματος της χώρας.
Και δεν μπορεί να λένε και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας, όχι γιατί φταίνε αυτοί, αλλά γιατί εμείς τους δώσαμε το δικαίωμα, ότι "θα βγείτε στις αγορές και θα ξαναδείτε αναπτυξιακό ορίζοντα και θα ξαναχαμογελάσετε το 2020"!
Η άποψή μου είναι, και θα την καταθέσω και αναλυτικά, ότι τα επόμενα πέντε χρόνια η Ελλάδα και στις αγορές μπορεί να βγει και ανάπτυξη με υψηλούς ρυθμούς. Μπορεί να πετύχει, για έναν και μοναδικό λόγο: Γιατί είμαστε ικανοί και ευφυείς άνθρωποι και το έχουμε αποδείξει σε δύσκολες στιγμές. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις.
Αλίμονο αν χαθεί ακόμα μία γενιά σε συνθήκες οπισθοδρόμησης και υπανάπτυξης και ανεργίας. Αλίμονο αν πιστεύει κανείς ότι τα επόμενα δέκα χρόνια θα πηγαίνουμε με ανεργία των νέων κατά 10% και σε αυτή τη χώρα θα υπάρχει κοινωνική ειρήνη και θα υπάρχει νόμος και τάξη και κοινωνική συνοχή.
Δεν πρέπει λοιπόν να οδηγηθούμε εκεί. Υπάρχουν οι προϋποθέσεις -μέσα από εφαρμογή άλλων πολιτικών, μα κυρίως μέσα από τις ικανότητες και τις αρετές που πρέπει να αναδείξουν σήμερα οι πολιτικοί- γρήγορα να κάνουμε όχι βήματα, αλλά μεγάλα άλματα, για να διαμορφώσουμε αυτό το νέο μοντέλο ανάπτυξης. Η κοινωνία είναι πιο μπροστά από μας και το κάνει ήδη. Έχω δεκάδες τηλέφωνα καθημερινά στο γραφείο μου ανθρώπων επιχειρηματιών, μικρών ή μεγαλύτερων επιχειρηματιών, που θέλουν να εξάγουν και δεν ξέρουν πως, δεν έχουν εμπειρία, δεν έχουν know how, δεν έχουν τη γνώση πώς να το κάνουν.
Και νομίζω ότι ένας από τους σημαντικούς σκοπούς και στόχους της επιχειρηματικής τάξης αυτή τη στιγμή όλων όσοι είστε εδώ σήμερα
Βλέπω την κα Σακελαρίδου, είναι δίπλα μου και ο κ. Σπέντζος ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών της Βόρειας Ελλάδας- να βοηθήσουμε τους επιχειρηματίες, να τους δείξουμε τον τρόπο με τον οποίον θα μπορούν από δω και πέρα να απευθύνονται στις διεθνείς αγορές.
Θέλω να πω επίσης δυο λόγια, για το επιχειρηματικό περιβάλλον, το οποίο αποτελεί κατά τη γνώμη μου προϋπόθεση για να υπάρξει ανάπτυξη στον τόπο. Η Ελλάδα ως κράτος, υπήρξε εχθρός της επιχειρηματικότητας, με όλη αυτή τη διαδικασία που ακολουθείται τόσα χρόνια. Ξέρετε, ζω αυτές τις μέρες και αυτές τις εβδομάδες μια πολύ χρήσιμη εμπειρία. Έχουμε ψηφίσει τον νέο επενδυτικό νόμο, εδώ και εννιά μήνες. Σύμφωνα με τον νέο επενδυτικό νόμο ο επενδυτής καταθέτει έναν φάκελο εγγράφως σε ένα Κέντρο Επενδυτών πέντε λεπτά και φεύγει και δεν ξανασχολείται ποτέ ξανά ούτε αυτός με το κράτος ούτε το κράτος με αυτόν. Μέσα σε δύο μήνες γίνεται η αξιολόγηση του φακέλου του ηλεκτρονικά, τον οποίον υποβάλλει και ηλεκτρονικά επίσης, από δύο τυχαία επιλεγμένους αξιολογητές ιδιώτες. Εάν αυτοί έχουν μια πολύ μεγάλη απόκλιση μεταξύ τους μπαίνει ένας τρίτος. Και έτσι βγαίνει το αποτέλεσμα, το οποίο κοινοποιείται ηλεκτρονικά στον ενδιαφερόμενο και στη συνέχεια έχει εξασφαλισμένα και τα χρήματα στην τράπεζα από το ΕΤΕΑΝ για την επένδυσή του και για την επιδότηση ή τη φοροαπαλλαγή και για τη δανειοδότηση με χαμηλότοκο δάνειο.
Έχουμε κάνει λοιπόν δύο προκηρύξεις του επενδυτικού νόμου, έχουμε 1,5 δις επενδύσεις, δεν ασχολήθηκε κανείς υπάλληλος με αυτά. Με τρεις υποθέσεις πήγαν να ασχοληθούν οι υπάλληλοι και πήγαν να τις κόψουν και τις τρεις επενδύσεις. Και τώρα οι άνθρωποι κάνουν τη δουλειά τους και δεν απασχολείται ούτε ένας υπάλληλος καθώς πλήρωσε ο επενδυτής 50 ευρώ στους αξιολογητές, οι οποίοι συμμετείχαν σε αυτή τη διαδικασία.
Προσέξτε, τώρα θα σας δώσω το άλλο παράδειγμα, τη θλιβερή εμπειρία: Υπάρχει ο παλαιός επενδυτικός, όχι απλώς της παλαιάς Κυβέρνησης, όλοι οι νόμοι ήταν το ίδιο. Υπάρχουν λοιπόν από το 2004 μέχρι σήμερα σχέδια επενδυτικά τα οποία έχουν κατατεθεί. Και είναι εκατοντάδες και χιλιάδες οι φάκελοι, τους οποίους επεξεργάζεται καθημερινά η Υπηρεσία μας, όπου γίνεται ένα πήγαινε-έλα καθημερινά εκατοντάδων ανθρώπων, εδώ και τόσα χρόνια, μέσα από διάφορα στάδια Γνωμοδοτικών Επιτροπών με 20 και 25 άτομα, Επιτροπών οι οποίες κάνουν αυτούς τους επιτόπιους ελέγχους. Γίνεται ένα πανηγύρι στην κυριολεξία, μια συναλλαγή, που δε με ενδιαφέρει και δεν το λέω με την κακή έννοια. Σημασία έχει ότι ταλαιπωρούνται οι άνθρωποι και χάνονται χιλιάδες εργατοώρες, υπάρχουν παράπονα και ακόμα έχουμε περίπου 2 χιλιάδες φακέλους για να ολοκληρώσουμε την αξιολόγησή τους.
Αυτή είναι η διαφορά της παλιάς, με τη νέα Ελλάδα και έτσι πρέπει να προχωρήσουμε. Απλοποιούμε τις αδειοδοτήσεις, έχουμε φτιάξει το one stop shop για την ίδρυση των επιχειρήσεων. Προχωράμε με το Ιnvest in Greece προκειμένου να το επεκτείνουμε, να περιλάβει και άλλες μικρότερου ύψους επενδύσεις, έτσι ώστε καταθέτει ο επενδυτής το φάκελό του στο Ιnvest in Greece και να μην ασχολείται με τίποτα άλλο πια ο επενδυτής. Πληρώνει ένα μικρό ποσόν και το Ιnvest in Greece, μέσα σε έξι μήνες το αργότερο, θα έχει εκδώσει όλες τις άδειες που είναι αναγκαίες, ούτως ώστε να πάρει ο επενδυτής το φάκελό του, τους μηχανικούς του, τους νομικούς του, τους συνεργάτες του και να πάει να κάνει την επένδυσή του. Δημιουργούμε δηλαδή ένα one stop shop για όλες σχεδόν τις επενδύσεις, είτε είναι ξένες, είτε είναι από Έλληνες επιχειρηματίες, έτσι ώστε να κλείσουμε όλη αυτή τη συναλλαγή, η οποία οδηγεί πραγματικά στο να γίνεται το κράτος εχθρός της επιχειρηματικότητας.
Προχωρήσαμε στην ολική άρση του καμποτάζ, θα καταθέσουμε αύριο τον σχετικό νόμο, έτσι ώστε η κρουαζιέρα να επεκταθεί στην Ελλάδα. Θέλουν να έρθουν στην Ελλάδα οι μεγάλες εταιρείες κρουαζιέρας, θέλουν να κάνουν hub την Ελλάδα, θέλουν να χρησιμοποιήσουν τα λιμάνια μας, ανοίγονται προοπτικές μεγάλες. Τελειώσαμε λοιπόν και με αυτό το ζήτημα, όπως τελειώσαμε και με μια σειρά ζητήματα που είχαν να κάνουν με την απελευθέρωση των αγορών, του λιανικού εμπορίου, του χονδρικού εμπορίου, ώστε γενικότερα να δημιουργηθεί μια ομαλή κατάσταση ένα ομαλό καθεστώς ανταγωνισμού στη χώρα.
Θέλω να πω επίσης δυο λόγια και να ολοκληρώσω, για το θέμα της διαχείρισης των κοινοτικών πόρων: Και εδώ, κυρίες και κύριοι, είναι ακριβώς η ίδια αντίληψη. Έχουμε μεγάλο πρόβλημα με την τήρηση των νόμων κι έχουμε ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα με την τήρηση των κοινοτικών κανονισμών, οι οποίοι είναι και δικοί μας νόμοι. Κι επειδή μάθαμε τόσα χρόνια να υπερβαίνουμε όλες αυτές τις δικές μας δυστυχώς διαστρεβλώσεις του Δικαίου και των κανόνων μέσα από τη χρήση των πόρων του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων, του Εθνικού δηλαδή Προγράμματος, καταφέραμε το εξής: Να υπάρχουν αυτή τη στιγμή εκατοντάδες ή χιλιάδες έργα απλήρωτα γιατί δεν μπορούν να πληρωθούν από το Εθνικό Πρόγραμμα διότι δεν υπάρχει πλέον. Αλλά δεν μπορούν να πληρωθούν και από το συγχρηματοδοτούμενο σκέλος, διότι δεν έχουν σχέση με τους κανόνες που επιβάλλει η Ένωση, το Κοινοτικό Δίκαιο και το Εθνικό Δίκαιο στην πληρωμή και στην έγκριση αυτών των συμβάσεων και των έργων, διότι έχουμε δυστυχώς παρατάσεις έργων, έχουμε αναθέσεις οι οποίες δεν είναι σύμφωνες με το νόμο. Έχουμε κανόνες οι οποίοι υπερβαίνουν τη σημερινή νομοθεσία.
Αυτό όμως δεν μπορεί να συνεχιστεί, και είναι κι αυτό ένα μήνυμα προς όλους. Αυτό δεν θα συνεχιστεί. Λεφτά, χρήματα, πόροι εθνικοί δεν υπάρχουν. Υπάρχουν οι συγχρηματοδοτούμενοι πόροι, το ΕΣΠΑ δηλαδή. Δεν είναι ανάγκη να σπαταλάμε αυτούς τους πόρους. Κάθε σεντ που φεύγει από το κρατικό ταμείο οφείλει να προσθέτει μισή θέση εργασίας, 1/4 θέσεις εργασίας. Να προσθέτει προστιθέμενη αξία στην οικονομία. Και δεν είναι δυνατόν να δημιουργούνται φαινόμενα ακόμα και σήμερα κατασπατάλησης των δημοσίων πόρων.
Γι' αυτό αντιμετωπίστηκε όλα αυτά τα χρόνια το ΕΣΠΑ, τα Κοινοτικά Πλαίσια Στήριξης με αυτή τη λογική. Και γι' αυτό οι απορροφήσεις ήταν πολύ χαμηλές. Στο Δ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, το ΕΣΠΑ, τα πρώτα τρία χρόνια η απορρόφηση ξέρετε πόση ήταν; Καθόλου. Ήταν όση και η προκαταβολή που δίνεται σε όλες τις χώρες, 700 εκατομμύρια. Δεν έγινε ούτε ένα έργο. Ούτε ένα έργο! Και δεν το λέω για να ασκήσω κριτική στους προηγούμενους, δεν είμαι τέτοιος πολιτικός. Δεν θέλω να το κάνω αυτό.
Το 2010 πιάσαμε το στόχο, φτάσαμε στο 18%. Αλλά πρέπει να είμαστε ειλικρινείς: το ένα δισεκατομμύριο ήταν από Ταμεία στα οποία «παρκάραμε» τα χρήματα. Φέτος θα έχουμε 3,5 δις πραγματική απορρόφηση, απολύτως εργοκεντρική. Ούτε ένα ευρώ δεν πάει στα ταμεία, ούτε ένα ευρώ δεν πάει σε «παρκάρισμα». Είναι όλα τα χρήματα εδώ. Είναι όλα τα χρήματα στην αγορά, και έτσι θα συνεχίσουμε, με αυστηρότητα στην εφαρμογή των νόμων, με σεβασμό στους δημόσιους πόρους και ταυτόχρονα με μεγάλη προσπάθεια απορρόφησης. Πάει καλά λοιπόν το ΕΣΠΑ. Έχουμε φτάσει στο μέσο κοινοτικό όρο απορρόφησης.
Υπάρχουν ορισμένα ταμεία που δεν πάνε καλά και λυπούμαι γι' αυτό. Υπάρχει το Κοινωνικό Ταμείο, το οποίο αυτή τη στιγμή καλείται να στηρίξει τους άνεργους, και δυστυχώς από τα 4,5 – 5 δις ευρώ που διαθέτει περίπου, έχουν απορροφηθεί μόνο 500 εκατομμύρια και μόνον, γιατί υπάρχουν ξεροκεφαλιές, στενοκεφαλιές, υπάρχει η γραφειοκρατία. Υπάρχει μια αντίληψη που δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτή τη στιγμή όταν πονάνε εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι και θα μπορούσαν να έχουν αυτό το μικρό αλλά πολύ σημαντικό βοήθημα, δεν δίνεται αυτή τη στιγμή. Όπως επίσης το θέμα της κατάρτισης, που είναι εξαιρετικά κρίσιμο για μια οικονομία σαν την Ελλάδα, για να πάμε στο νέο μοντέλο. Θα συνεχίσουμε λοιπόν με αυτόν τον τρόπο, με υψηλούς ρυθμούς απορρόφησης, αλλά με αυστηρότητα σε ό,τι αφορά την εφαρμογή των νόμων.
Τελειώνω με ένα κρισιμότατο ζήτημα που απασχολεί όλους μας, απασχολεί την οικονομία, τις επιχειρήσεις: το θέμα της ρευστότητας. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε έτσι. Ελπίζω, κλείνοντας όλη η διαδικασία των αποφάσεων της 26ης Οκτωβρίου, να ανοίξουν οι γραμμές των τραπεζών. Δεν είμαι τόσο αισιόδοξος θέλω να σας πω, αλλά από τη δική μας την πλευρά κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια. Έχουμε δώσει φέτος από το Υπουργείο Ανάπτυξης για τον παλαιό επενδυτικό νόμο που σας έλεγα, ένα δισεκατομμύριο περίπου και θα δώσουμε αυτές τις ημέρες και άλλα χρήματα.
Δώσαμε τώρα, αυτές τις ημέρες που μιλάμε, 500 εκατομμύρια από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων σε ανεξόφλητες οφειλές του Δημοσίου προς εργολήπτες σε διάφορους τομείς, τον τομέα των τοπικών οικονομιών, δηλαδή το Πρόγραμμα «ΘΗΣΕΑΣ», περίπου 200 εκατομμύρια, στα δημόσια έργα άλλα 200 εκατομμύρια και σε διάφορους άλλους τομείς, προκειμένου να ενισχύσουμε τις τοπικές οικονομίες και να εξοφληθούν εργολάβοι.
Επίσης έχουμε αυτή τη στιγμή το Πρόγραμμα «JEREMIE». Θέλω να σας το πω αυτό όχι γιατί είναι ένα πάρα πολύ μεγάλο Πρόγραμμα, αλλά γιατί έχουμε κάνει μια πολύ σημαντική πρόοδο και μια σημαντική εξέλιξη, και με συγχωρείτε που παίρνω χρόνο, αλλά το θεωρώ κρίσιμο να το πω.
Θέλω να σας πω λοιπόν ότι μετά από αγώνα που δώσαμε, πετύχαμε τα εξής πράγματα στην Ευρώπη αυτή τη στιγμή, και μάλιστα με διαδικασίες fast track. Το πρώτο που πετύχαμε είναι ότι καταργήθηκε η εθνική συμμετοχή της Ελλάδα στο ΕΣΠΑ. Μόλις 5% απέμεινε εθνική συμμετοχή και 95% είναι κοινοτική συμμετοχή.
Δεύτερον, πετύχαμε να μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε χρήματα του ΕΣΠΑ ώστε να δημιουργήσουμε εγγυητικά ταμεία για να πάρουμε δάνεια προκειμένου να ενισχύσουμε την ελληνική οικονομία. Έτσι λοιπόν κάναμε δύο πράγματα: Πρώτον, άμεσο, 500 εκατομμύρια αυτές τις ημέρες – σήμερα νομίζω αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων – θα δοθούν από εμάς προς αυτήν ως εγγύηση και θα δώσει η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων ένα δισεκατομμύριο ευρώ προς τις ελληνικές τράπεζες με στόχο - λέω «με στόχο» και πρέπει να το προσέξουμε αυτό - να δανειοδοτηθούν όλες οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις τον Γενάρη με 1,2 δις ευρώ, με τη μόχλευση δηλαδή που θα γίνει.
Δυστυχώς το συστημικό ρίσκο της χώρας είναι πολύ μεγάλο και μας δίνουν μόνο ένα δις, ενώ στο Μαυροβούνιο δίνουν 2 δίς, για παράδειγμα, με εγγύηση 500 εκατομμύρια. Αυτό λοιπόν είναι το ένα. Άρα μέσα στο Γενάρη οι επιχειρήσεις μας, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας θα έχουν 1,2 δισεκατομμύρια ευρώ για δάνεια τα οποία θα μοιραστούν προς τις τράπεζες και αυτές με τη σειρά τους προς τις επιχειρήσεις. Με εγγύηση, επαναλαμβάνω, 500 εκατομμύρια του ΕΣΠΑ, των χρημάτων που μας αναλογούν από τους κοινοτικούς πόρους.
Επίσης, προχωρούμε στην απελευθέρωση και στην επανέναρξη των μεγάλων έργων. Σιγά σιγά εκτιμώ ότι μέχρι τέλος του χρόνου θα έχουμε ξεμπλοκάρει ένα έως δύο, ένα σίγουρα παραχωρησιακό έργο. Τους οδικούς άξονες, ξέρετε. Και πιστεύω ότι μέχρι τις εκλογές θα έχουν ξεμπλοκαριστεί - αν γίνουν εκλογές τελικώς μέσα στην άνοιξη - όλα τα έργα, οι πέντε μεγάλοι παραχωρησιακοί δρόμοι, οι οδικοί άξονες οι οποίοι θα απασχολήσουν και πάλι 10.000 εργαζόμενους.
Προκειμένου να εξασφαλίσουμε χρηματοδότηση λοιπόν αυτών των έργων, κάναμε ένα εγγυητικό ταμείο 1,5 δις προς την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων από χρήματα και πάλι δικά μας, των κοινοτικών πόρων που έχουμε, για να ξοδέψουμε τα επόμενα χρόνια. Και θα πάρουμε περίπου 4,5 έως 5 δις, ανάλογα με τι ποσό τελικώς θα δώσουμε, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν όχι μέσω των τραπεζών αλλά απευθείας να δανειοδοτηθούν και να χρηματοδοτηθούν τα πέντε μεγάλα παραχωρησιακά έργα, η διαχείριση των σκουπιδιών, μεγάλα ενεργειακά projects και διάφορες άλλες μεγάλες δημόσιες επενδύσεις, προκειμένου η χώρα το επόμενο χρονικό διάστημα να διαμορφώσει νέες υποδομές και ταυτόχρονα να αυξήσει την απασχόληση και τους ρυθμούς ανάπτυξης.
Και, τέλος, υπάρχει άλλη μια σημαντική επιτυχία. Είναι ότι με απόφαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία ελήφθη πριν από μια εβδομάδα, είναι πραγματικότητα σήμερα και γι΄ αυτό αναφέρθηκα στο JEREMIE και θα επανέλθω τώρα, δίνεται η δυνατότητα από τα χρήματα αυτά των κοινοτικών πόρων, τα προγράμματα του ΕΣΠΑ που εμείς πραγματοποιούμε, τη δανειοδότηση που χρησιμοποιούμε αυτά τα Εγγυητικά Ταμεία ως εγγύηση για να δίνονται δάνεια στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις τώρα πια μπορεί να δίνεται όχι μόνο επενδυτικό δάνειο από το ΕΣΠΑ, αλλά και μέχρι 100% κεφάλαιο κίνησης για τις επιχειρήσεις.
Άρα λοιπόν αυτό είναι πολύ σημαντικό ως εξέλιξη και νομίζω ότι πρέπει να το πανηγυρίσουμε και να το χειροκροτήσουμε, με την έννοια ότι προσπαθεί να απαντήσει εν μέρει στο πρόβλημα της ρευστότητας. Το JEREMIE λοιπόν, το οποίο μέχρι τώρα ήταν 120 εκατομμύρια που δίνονταν από δύο τράπεζες και δόθηκαν μέχρι στιγμής 14 εκατομμύρια, τώρα πια γίνεται ένα πρόγραμμα το οποίο μπορεί να δοθεί από τις τράπεζες υπό μορφήν κεφαλαίου κίνησης στις επιχειρήσεις.
Το ΕΤΕΑΝ επίσης, το οποίο έχει 300 εκατομμύρια αυτή τη στιγμή, όπου τα 60 αφορούν τους εξαγωγείς στο πρόγραμμα go to market και τα υπόλοιπα αφορούν επενδύσεις, μπορεί και αυτό με τη σειρά του μοχλευόμενο και με άλλα δανειακά τραπεζικά χρήματα να δώσει κεφάλαια κίνησης.
Αυτά είχα να σας πω λοιπόν και κ. Γραμματίδη εύχομαι καλή επιτυχία, να είστε καλά, ευχαριστώ.
Μείνε ενημερωμένος
Εβδομαδιαία ενημέρωση για εκδηλώσεις, νέα και πολιτιστικά δρώμενα της Κρήτης.
