Tο μήνυμα του Πολυτεχνείου σήμερα
Το Digital Crete έλαβε και σας δημοσιεύει το παρακάτω άρθρο από τον βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Φραγκίσκο Παρασύρη.
Αυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό,
Αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτω από ξένα βήματα,
Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο….
Γ. Ρίτσος
Εκ πρώτης όψεως η 17η Νοέμβρη, ως ημερομηνία, μας παραπέμπει κάθε χρόνο εκ νέου στον αδυσώπητο αγώνα που χρειάστηκε διαχρονικά για να κατοχυρωθεί η «Δημοκρατία» ως θεσμός και ως ανώτατη αξία του δημόσιου βίου.
Σε μια δεύτερη βαθύτερη ανάλυση όμως, η συγκεκριμένη ημερομηνία συμβολίζει το μόνιμο αγώνα που χρειάζεται να καταβάλουν οι κοινωνίες για να παραμείνουν σταθεροί αποδέκτες θεμελιακών δικαιωμάτων όπως η ελευθερία, η ισότητα και η δικαιοσύνη. Το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» εξέφρασε αυτά τα θεμελιακά ιδανικά. Ιδανικά που ενσαρκώνουν την αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο και θα παραμένουν ζωντανά, επίκαιρα και αναλλοίωτα, όσα χρόνια και αν περάσουν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Το Πολυτεχνείο ως ακρογωνιαία έκφραση της επτάχρονης αντιχουντικής πάλης δεν είναι μόνο κορυφαία στιγμή αγώνα του λαού και της νεολαίας ενάντια στον αυταρχισμό αλλά θα παραμείνει πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την «αναγέννηση» του τόπου από τα δεινά που τον κατατρέχουν.
Το Πολυτεχνείο θα παραμείνει ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό ως υπόδειγμα αντίστασης στην μιζέρια, στον υποβιβασμό της δημόσιας ζωής, στην κατάργηση της υποκειμενικότητας και της συλλογικότητας, στην περιχαράκωση των ανθρωπίνων σχέσεων, στην πειθάρχηση της φαντασίας, στον εγκλωβισμό του λόγου.
Για όλους του παραπάνω λόγους οι μνήμες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δεν πρέπει να ατονήσουν, να ξεθωριάσουν, να υποταχτούν σε πολιτικές σκοπιμότητες.
Όπως δείχνουν άλλωστε τα πράγματα σήμερα, το μήνυμα της εξέγερσης είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ. Η στενωπό στην οποία βρίσκεται η χώρα σήμερα απαιτεί, εκ νέου, την πατριωτική εγρήγορση και την συνεισφορά μας στην ανασύνταξη της χώρας, στην έξοδο της από το «δραματικό» τέλμα, στην έξοδο της από τραγικά αδιέξοδα και την είσοδο της στο φως της προόδου.
Μόνο με την συλλογική προσπάθεια του «λαού» και της νεολαίας η πατρίδα μας θα επανέλθει στην τροχιά της ιστορικής της παράδοσης που είναι ο αγώνας για το ανώτερο ιδανικό για τη δημοκρατία που τόσο απλόχερα χάρισε η Ελλάδα στην παγκόσμια κοινότητα.
Το ιδανικό της δημοκρατίας θα πρέπει και πάλι να λάβει τη θέση που του αρμόζει στην ελληνική κοινωνία και η ημέρα εκείνη του τόσο κοντινού και συνάμα τόσο μακρινού Νοέμβρη να λειτουργήσει ως η δάδα που θα μεταλαμπαδεύσει και πάλι το ιδανικό της δημοκρατίας που είναι συνώνυμο της ενεργητικής συμμετοχής των πολιτών, και ειδικότερα του παραγωγικότερου κομματιού της κοινωνίας αυτό των νέων και της διεκδίκησης μερίσματος στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων.
Οφείλουμε 37 χρόνια μετά την «εφόρμηση στον ουρανό της ελευθερίας» να τιμήσουμε και φέτος το Πολυτεχνείο, όχι ως μια ακόμη τυπική επέτειο, αλλά ως αφορμή για επανακαθορισμό των αγώνων και των οραμάτων για μια έξοδο της Ελλάδας από την κρίση μέσα από τις απαιτούμενες θυσίες, για μια ευνομούμενη πολιτεία, για μια ποιοτική δημόσια παιδεία που θα παρέχεται σε όλους και σε όλες τις βαθμίδες χωρίς φραγμούς και διακρίσεις, για ελευθερία, ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Φραγκίσκος Παρασύρης
Βουλευτής Ηρακλείου - ΠAΣΟΚ
Αυτές οι πέτρες δε βολεύονται κάτω από ξένα βήματα,
Αυτά τα πρόσωπα δε βολεύονται παρά μόνο στον ήλιο,
αυτές οι καρδιές δε βολεύονται παρά μόνο στο δίκιο….
Γ. Ρίτσος
Εκ πρώτης όψεως η 17η Νοέμβρη, ως ημερομηνία, μας παραπέμπει κάθε χρόνο εκ νέου στον αδυσώπητο αγώνα που χρειάστηκε διαχρονικά για να κατοχυρωθεί η «Δημοκρατία» ως θεσμός και ως ανώτατη αξία του δημόσιου βίου.
Σε μια δεύτερη βαθύτερη ανάλυση όμως, η συγκεκριμένη ημερομηνία συμβολίζει το μόνιμο αγώνα που χρειάζεται να καταβάλουν οι κοινωνίες για να παραμείνουν σταθεροί αποδέκτες θεμελιακών δικαιωμάτων όπως η ελευθερία, η ισότητα και η δικαιοσύνη. Το σύνθημα «ψωμί, παιδεία, ελευθερία» εξέφρασε αυτά τα θεμελιακά ιδανικά. Ιδανικά που ενσαρκώνουν την αγάπη για τη ζωή και τον άνθρωπο και θα παραμένουν ζωντανά, επίκαιρα και αναλλοίωτα, όσα χρόνια και αν περάσουν από την εξέγερση του Πολυτεχνείου.
Το Πολυτεχνείο ως ακρογωνιαία έκφραση της επτάχρονης αντιχουντικής πάλης δεν είναι μόνο κορυφαία στιγμή αγώνα του λαού και της νεολαίας ενάντια στον αυταρχισμό αλλά θα παραμείνει πάντα ένα ζωντανό κάλεσμα για την «αναγέννηση» του τόπου από τα δεινά που τον κατατρέχουν.
Το Πολυτεχνείο θα παραμείνει ζωντανό μέσα σε κάθε ελεύθερο μυαλό ως υπόδειγμα αντίστασης στην μιζέρια, στον υποβιβασμό της δημόσιας ζωής, στην κατάργηση της υποκειμενικότητας και της συλλογικότητας, στην περιχαράκωση των ανθρωπίνων σχέσεων, στην πειθάρχηση της φαντασίας, στον εγκλωβισμό του λόγου.
Για όλους του παραπάνω λόγους οι μνήμες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου δεν πρέπει να ατονήσουν, να ξεθωριάσουν, να υποταχτούν σε πολιτικές σκοπιμότητες.
Όπως δείχνουν άλλωστε τα πράγματα σήμερα, το μήνυμα της εξέγερσης είναι πιο επίκαιρο παρά ποτέ. Η στενωπό στην οποία βρίσκεται η χώρα σήμερα απαιτεί, εκ νέου, την πατριωτική εγρήγορση και την συνεισφορά μας στην ανασύνταξη της χώρας, στην έξοδο της από το «δραματικό» τέλμα, στην έξοδο της από τραγικά αδιέξοδα και την είσοδο της στο φως της προόδου.
Μόνο με την συλλογική προσπάθεια του «λαού» και της νεολαίας η πατρίδα μας θα επανέλθει στην τροχιά της ιστορικής της παράδοσης που είναι ο αγώνας για το ανώτερο ιδανικό για τη δημοκρατία που τόσο απλόχερα χάρισε η Ελλάδα στην παγκόσμια κοινότητα.
Το ιδανικό της δημοκρατίας θα πρέπει και πάλι να λάβει τη θέση που του αρμόζει στην ελληνική κοινωνία και η ημέρα εκείνη του τόσο κοντινού και συνάμα τόσο μακρινού Νοέμβρη να λειτουργήσει ως η δάδα που θα μεταλαμπαδεύσει και πάλι το ιδανικό της δημοκρατίας που είναι συνώνυμο της ενεργητικής συμμετοχής των πολιτών, και ειδικότερα του παραγωγικότερου κομματιού της κοινωνίας αυτό των νέων και της διεκδίκησης μερίσματος στη διαδικασία λήψης των αποφάσεων.
Οφείλουμε 37 χρόνια μετά την «εφόρμηση στον ουρανό της ελευθερίας» να τιμήσουμε και φέτος το Πολυτεχνείο, όχι ως μια ακόμη τυπική επέτειο, αλλά ως αφορμή για επανακαθορισμό των αγώνων και των οραμάτων για μια έξοδο της Ελλάδας από την κρίση μέσα από τις απαιτούμενες θυσίες, για μια ευνομούμενη πολιτεία, για μια ποιοτική δημόσια παιδεία που θα παρέχεται σε όλους και σε όλες τις βαθμίδες χωρίς φραγμούς και διακρίσεις, για ελευθερία, ειρήνη και κοινωνική δικαιοσύνη.
Φραγκίσκος Παρασύρης
Βουλευτής Ηρακλείου - ΠAΣΟΚ
Μείνε ενημερωμένος
Εβδομαδιαία ενημέρωση για εκδηλώσεις, νέα και πολιτιστικά δρώμενα της Κρήτης.
