Ξάγρυπνος στο κελί ο Παπαγεωργόπουλος

«... Κάποιοι κοιμούνται. Η ώρα είναι 5 το πρωί. Αραγε οι δικαστές μου κοιμούνται; Το εύχομαι...Σε 20 τετρ. μέτρα 10 άτομα! 10 κρεβάτια, 5 ντουλαπάκια, 2 τραπεζάκια, 4 σκαμπό, 1 ψυγειάκι, 30 τσάντες, παράθυρα ψηλά να μη βλέπεις τον ορίζοντα, μία τουαλέτα για 10 άτομα, η οποία όμως είναι υπερυψωμένη και από το παράθυρό της βλέπεις τις εγκαταστάσεις της ESSO!Ξεκουράζεται το μάτι... Ευτυχώς οι πάντες είναι ευγενέστατοι και εξυπηρετικοί!... Με κοιτούν με σεβασμό. Με ρωτούν αν θέλω κάτι...».

«Η καταδίκη του ήταν η επιβράβευσή γιατί ποτέ στη ζωή μου δεν διανοήθηκα να καταχραστώ ούτε 1 ευρώ. Οπως έλεγα με χιούμορ, είμαι από τους λίγους Θεσσαλονικείς που δεν έχω εξοχικό στη Χαλκιδική! Και βέβαια μπουζούκια, καζίνο, προκλητική ζωή, βίλες στη Μύκονο ή τη Σαντορίνη, διακοπές στην Καραϊβική ή τις Μαλδίβες ήταν άγνωστα σε μένα. Από το πρωί μέχρι το βράδυ δουλειά. Εργασιοθεραπεία. Ισως μου είχε μείνει από τον αθλητισμό...».