Υπ. Οικονομικών: Καταργούνται οι φόροι υπέρ τρίτων
Εκατοντάδες φόρους, τέλη και κρατήσεις υπέρ τρίτων, που λειτουργούν κατά της ανταγωνιστικότητας της οικονοµίας, σχεδιάζει να καταργήσει το υπουργείο Οικονομικών. Μεταξύ αυτών, το κληρικόσηµο, τα αχθοφορικά και λεµβουχικά τέλη, οι εισφορές υπέρ των ποδοσφαιρικών οµοσπονδιών και οι δασµοί για την ενίσχυση του ΕΟΤ.
Σύµφωνα µε πηγές του υπουργείου Οικονοµικών, που επικαλούνται τα “Νέα” (28/03), η καταγραφή των φόρων αυτών αναµένεται να αρχίσει στα µέσα Απριλίου υπό την επίβλεψη του υφυπουργού, ?. Κουσελά.
Οι φόροι υπέρ τρίτων αποτελούν θεσµοθετηµένες οικονοµικές επιβαρύνσεις, που επιβάλλονται σε άτοµα ή επιχειρήσεις για την οικονοµική ενίσχυση εκατοντάδων οργανισµών, νοµικών πρoσώπων δηµοσίου και ιδιωτικού τοµέα, ασφαλιστικών ταµείων, αθλητικών σωµατείων κ.λ.π., με στόχο την εξασφάλιση θεσµοθετηµένων οικονοµικών ενισχύσεων για κάποιους φορείς.
Οι φόροι αυτοί πολλές φορές επιβαρύνουν µόνο τα εγχώρια προϊόντα και όχι τα εισαγόµενα, ενώ δεν επιστρέφονται κατά την εξαγωγή. Ακόµη, πλήττουν επιλεκτικά επαγγέλµατα, προϊόντα, δραστηριότητες ή συντελεστές, µε αποτέλεσµα το όφελος να περιέρχεται σε άλλους.
Μάλιστα, έχει καταδειχθεί πως οι φόροι υπέρ τρίτων συνήθως κατευθύνονται για καταναλωτικούς σκοπούς, δεν επενδύονται και σε κάποιες περιπτώσεις επιβαρύνουν τις δηµόσιες δαπάνες.
Όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα πάντως, τόσο η καταγραφή των φόρων υπέρ τρίτων όσο και η κατάργησή τους δεν είναι εύκολη υπόθεση, καθώς μία πρώτη προσπάθεια γενικότερης µεταρρύθµισης του όλου συστήµατος των φόρων υπέρ τρίτων έγινε το 1947 επί πρωθυπουργίας Θεµιστοκλή Σοφούλη.
Για τη δεύτερη προσπάθεια έπρεπε να µεσολαβήσουν 49 ολόκληρα χρόνια (1996), ενώ το 2000 έγινε ακόµη µια καταγραφή. Η τελευταία προσπάθεια αποτύπωσης των φόρων υπέρ τρίτων χρονολογείται το 2002 (πόρισµα Επιτροπής Γεωργακόπουλου).
Συνολικά καταγράφηκαν περίπου 600 φόροι υπέρ τρίτων, που είτε εµφανίζονται στον προϋπολογισµό είτε εισπράττονται κατ’ ευθείαν από τρίτους. Σε κάθε περίπτωση, ο αριθµός των φόρων αυτών δεν έχει σταµατήσει να αυξάνεται λόγω της επιρροής που ασκείται από διάφορες οµάδες πίεσης.
Οι φόροι υπέρ τρίτων αποτελούν θεσµοθετηµένες οικονοµικές επιβαρύνσεις, που επιβάλλονται σε άτοµα ή επιχειρήσεις για την οικονοµική ενίσχυση εκατοντάδων οργανισµών, νοµικών πρoσώπων δηµοσίου και ιδιωτικού τοµέα, ασφαλιστικών ταµείων, αθλητικών σωµατείων κ.λ.π., με στόχο την εξασφάλιση θεσµοθετηµένων οικονοµικών ενισχύσεων για κάποιους φορείς.
Οι φόροι αυτοί πολλές φορές επιβαρύνουν µόνο τα εγχώρια προϊόντα και όχι τα εισαγόµενα, ενώ δεν επιστρέφονται κατά την εξαγωγή. Ακόµη, πλήττουν επιλεκτικά επαγγέλµατα, προϊόντα, δραστηριότητες ή συντελεστές, µε αποτέλεσµα το όφελος να περιέρχεται σε άλλους.
Μάλιστα, έχει καταδειχθεί πως οι φόροι υπέρ τρίτων συνήθως κατευθύνονται για καταναλωτικούς σκοπούς, δεν επενδύονται και σε κάποιες περιπτώσεις επιβαρύνουν τις δηµόσιες δαπάνες.
Όπως σημειώνεται στο δημοσίευμα πάντως, τόσο η καταγραφή των φόρων υπέρ τρίτων όσο και η κατάργησή τους δεν είναι εύκολη υπόθεση, καθώς μία πρώτη προσπάθεια γενικότερης µεταρρύθµισης του όλου συστήµατος των φόρων υπέρ τρίτων έγινε το 1947 επί πρωθυπουργίας Θεµιστοκλή Σοφούλη.
Για τη δεύτερη προσπάθεια έπρεπε να µεσολαβήσουν 49 ολόκληρα χρόνια (1996), ενώ το 2000 έγινε ακόµη µια καταγραφή. Η τελευταία προσπάθεια αποτύπωσης των φόρων υπέρ τρίτων χρονολογείται το 2002 (πόρισµα Επιτροπής Γεωργακόπουλου).
Συνολικά καταγράφηκαν περίπου 600 φόροι υπέρ τρίτων, που είτε εµφανίζονται στον προϋπολογισµό είτε εισπράττονται κατ’ ευθείαν από τρίτους. Σε κάθε περίπτωση, ο αριθµός των φόρων αυτών δεν έχει σταµατήσει να αυξάνεται λόγω της επιρροής που ασκείται από διάφορες οµάδες πίεσης.
Μείνε ενημερωμένος
Εβδομαδιαία ενημέρωση για εκδηλώσεις, νέα και πολιτιστικά δρώμενα της Κρήτης.
