Τα τελευταία λόγια του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου

Στα λόγια του αποτυπώνονται οι σκέψεις ενός ανθρώπου, που διαισθάνεται πως πλησιάζει στο τέλος της ζωής του και κάνει τον απολογισμό της...

“Αγάπησα τον Σωτήρα μου με όσην δύναμιν είχε η ψυχή μου. Πολλές φορές, ο Σατανάς με έσπρωξε να κάμω πράξεις και σχέδια και να λάβω αποφάσεις που φοβούμαι ότι επίκραναν τον Κύριόν μου, τον πολυεύσπλαχνον, ο οποίος πολλά τάλαντα μου ενεπιστεύθη”.

Ταυτόχρονα, φαίνεται πως κάνει τον απολογισμό του έργου του :

“Τάχα ηργάσθην διά την δόξαν Του ή μήπως επεδίωξα την ιδικήν μου δόξα και προβολή; Αυτό δεν μπόρεσα να το ξεχωρίσω και φεύγω από τον κόσμον φοβούμενος ότι δεν εκατόρθωσα να διακρίνω πάντοτε την διαφοράν. Τάχα οι κόποι μου να είχον αυτόν τον σκοπόν;

Το μόνον που με παρηγορεί και με φωτίζει είναι ότι το έλεος και η αγάπη του Θεού είναι απείρως μεγαλύτερα πάσης αμαρτίας και η προσευχή είναι η οδός της σωτηρίας και της αληθούς χαράς”.

“Μην κάμετε ποτέ κακό εις τους συνανθρώπους σας. Σκορπίστε παντού έργα αγάπης. Όποιος έχει ανάγκη από σας και ημπορείτε να γλυκάνετε τον πόνο του, μην το αρνηθήτε. Μην εξετάζετε αν είναι συγγενής ή ξένος, γνωστός ή άγνωστος, ομοεθνής ή αλλοεθνής, ομόδοξος ή ετερόδοξος, ομόθρησκος ή αλλόθρησκος, φίλος ή εχθρός”, ήταν το μήνυμα που απηύθυνε ειδικά προς του πιστούς και αποτυπώνεται στον πρόλογο του βιβλίου, που δόθηκε στη δημοσιότητα.