Η διάλυση της Ευρωζώνης διέξοδος για επιστροφή στην ανάπτυξη

“Υπό τις παρούσες συνθήκες, τα πλέον αδύναμα μέλη της Ευρωζώνης, η Πορτογαλία, η Ιταλία, η Ιρλανδία, η Ελλάδα και η Ισπανία κινδυνεύουν να έλθουν αντιμέτωπες για πολλά χρόνια, ακόμη και για δεκαετίες, με ύφεση και αποπληθωρισμό”, εκτιμά ο Σμόλγουντ.

Όσον αφορά στη Γερμανία, ο ίδιος εκτιμά ότι “θα συνεχίσει να βασίζει την ανάπτυξή της στις εξαγωγές, καταποντίζοντας τις προοπτικές των εταίρων της για εξαγωγές. Η Γερμανία, παρά το θεόρατο εμπορικό πλεόνασμά της, αρνείται να επιτρέψει την αύξηση της κατανάλωσής της, την ώρα που κάτι τέτοιο θα επωφελούσε τις πιο αδύναμες οικονομίες”, εξαναγκάζοντας αντίθετα τις χώρες αυτές να λάβουν πλέον αποπληθωριστικά μέτρα, τα οποία διογκώνουν έτι περισσότερο τα ελλείμματά τους.

“Η κατάσταση τούτη θα οδηγήσει σε μία μακροπρόθεσμη πτώση της απόδοσης στην Ευρωζώνη, κάτι το ανήκουστο δεδομένου ότι ένα από τα κύρια επιχειρήματα για την εφαρμογή του ευρώ ήταν η βελτίωση της οικονομικής ευμάρειας”, υπογραμμίζει ο Σμόλγουντ.

Κατά συνέπεια, τα "PIIGS" θα μπορούσαν να φύγουν από την Ευρωζώνη και να υιοθετήσουν τα παλαιά εθνικά τους νομίσματα, αφήνοντάς τα να διολισθήσουν, “απαλείφοντας στο σύνολό της, ή μέγα μέρος, της αδυναμίας ανταγωνισμού τους και να ενισχύσουν τις εξαγωγές τους”, προτείνει ο οικονομολόγος.